Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Η ποιότητα της ψυχής.



Άτομα που έχουν την ποιότητα που τους επιτρέπει να συντονιστούν σε ένα αγαθό ιδεώδες, δημιουργούν ένα πολύ δυνατό Συλλογικό Όν, αφενός διότι η αγαθή τους φύση τους προτρέπει να βοηθούν ο ένας τον άλλον, και αφετέρου ο στόχος είναι θεμιτός και άρα δεν θα βρει αντίσταση στο σύστημα αξιών που η κοινωνία δέχεται ως ιδεατό. Ένα τέτοιο Συλλογικό Όν σύντομα θα φτάσει και θα παραμείνει σε κατάσταση ευημερίας.


Άτομα που έχουν την ποιότητα που τους επιτρέπει να συντονιστούν σε ένα πονηρό ιδεώδες, θα δημιουργήσουν επίσης ένα δυνατό Συλλογικό Όν, και μάλιστα πολύ γρήγορα, αφού δεν έχουν ηθικές αναστολές, και προκειμένου να πετύχουν τον στόχο τους θα χρησιμοποιήσουν τόσο το θεμιτό όσο και το αθέμιτο (per fas et nefas = διά του οσίου και του ανόσιου).


Όμως η ποιότητά τους είναι αυτή που θα τους επιτρέψει κατόπιν να χρησιμοποιήσουν το αθέμιτο και μεταξύ τους. Αυτό το Συλλογικό Όν θα καταρρεύσει από μέσα, από αιτίες της δικής του ύπαρξης.
Θα φέρω ως παράδειγμα μία ομάδα ανθρώπων που συμπράττουν προκειμένου να διαπράξουν ληστεία, απάτη κλπ. Ακόμα και αν τα καταφέρουν αρχικά, μετά θα φαγωθούν μεταξύ τους, γιατί αυτή είναι η ποιότητά τους.


Είναι αυτό που λέμε: 
"ο διάβολος στο τέλος πάντα στραγγαλίζει τους υπηρέτες του".


Αυτά να τα έχουμε υπόψιν μας, θα μας χρειαστούν, τόσο για να αντιλαμβανόμαστε τι μας συμβαίνει, να προσέχουμε το σημείο που θα πρέπει να συντονιζόμαστε, όσο και να απομακρύνουμε με την συμπεριφορά μας τους πονηρούς. Εννοώ ότι σε ένα Συλλογικό Όν που το μεγαλύτερο μέρος του αποτελείται από άτομα προσηλωμένα στο σωστό και το δίκαιο, ο πονηρός θα φύγει μόνος τους. Δεν υπάρχει εκεί μέσα τόπος για εκείνον.


Το αγαθό* Συλλογικό Όν όπως και ο αγαθός άνθρωπος , στην αρχή συναντά δυσκολίες, αφού δεν θέλει να χρησιμοποιήσει αθέμιτους (πονηρούς) τρόπους για να ξεπεράσει τα εμπόδια. Σε λίγο όμως τα εμπόδια θα υπερνικηθούν και το Όν θα ευημερήσει, διότι οι προηγούμενες ενέργειες που έχει κάνει για την αντιμετώπιση των εμποδίων είναι αγαθές και δεν θα του δημιουργήσουν προβλήματα στο μέλλον. Χτίζει σε σωστές βάσεις.


* _(Αγαθός δεν είναι εκείνος που δεν αντιλαμβάνεται να κάνει πονηρίες – αυτός είναι o αγαθιάρης. Αγαθός είναι εκείνος που αντιλαμβάνεται τις πονηριές, και μάλιστα πολύ καλά, επιλέγει όμως συνειδητά να μην τις χρησιμοποιήσει. Συντονίζεται στο δίκαιο, και το απαιτεί.
Μπορεί το αποτέλεσμα να αργήσει, αλλά θα αντέξει στο χρόνο.)


Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Το Νόμιμο και το Δίκαιο, δεν ταυτίζονται πάντα.




Με αφορμή την διαπίστωση για ανάγκη τροποποίησης κάποιων νόμων, όπως ο 4015/2011, κρίνω σκόπιμο να ασχοληθούμε λίγο με κάποιες αναγκαίες έννοιες.
Το κείμενο παρόλο που δεν είναι γραμμένο σε αυστηρή γλώσσα, δεν θα είναι εύπεπτο λόγω των εννοιών, όμως διαβάστε το.  Πρέπει επιτέλους να ασχοληθούμε και να κατανοήσουμε αυτές τις έννοιες, για να μπορούμε να διεκδικούμε το δίκιο μας.  

Σύμφωνα με το λεξικό, δίκαιο είναι ένα σύνολο κανόνων (νόμων) που ορίζουν τις σχέσεις των ανθρώπων, δηλαδή τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις καθενός.  Άρα ένας νόμος είναι μέρος του δικαίου. 
Όμως δεν είναι έτσι.

Το δίκαιο δεν αποτελείται από νόμους, αλλά είναι ένα ιδεατό σημείο (θα το δούμε πιο κάτω) που καλούμαστε να το ανακαλύψουμε και να το εφαρμόσουμε, και όχι να το κατασκευάσουμε με την γνωστή κουτοπονηριά μας.
Πολλές φορές έχουμε ακούσει ακόμα και νομικούς να λένε: αυτός ο νόμος δεν είναι δίκαιος. 

Τι είναι λοιπόν το "Δίκαιο";
Δίκαιο είναι το σύνολο των δικαιωμάτων μιας οντότητας (ανθρώπου, ομάδας ανθρώπων ή ακόμα και ζώου)  

Τι είναι Δικαίωμα;  (προσέξτε, ακριβώς εδώ είναι το κλειδί)
 Δικαίωμα είναι αυτά που μία οντότητα εκ  φύσεως χρειάζεται για:
1ον.- Την προάσπιση της βιολογικής της υπόστασης. Δηλαδή η τροφή, η ένδυση, η στέγη, η σωματική ακεραιότητα,  η κοινωνικότητα και ότι άλλο χρειάζεται για να επιβιώσει και προκόψει.
2ον.- Την πνευματική της εξέλιξη. 

Ό,τι άλλο θεωρούμε δικαίωμα, είναι απόρροια ενός εκ των δύο παραπάνω, ή και των δύο ταυτόχρονα.  

Το δικαίωμα του ενός δημιουργεί υποχρέωση στους άλλους. Παράδειγμα: το δικό μου δικαίωμα της ιδιοκτησίας δημιουργεί σε εσένα την υποχρέωση να μην εξαιρείς (παίρνεις, κλέβεις) τα δικά μου πράγματα. 
Δεν νοείται να σε υποχρεώσει δικαίως κάποιος σε κάτι, παρά μόνον για να διαφυλάξει κάποιο δικαίωμα άλλου.  Δεν μπορείς να υποχρεώσεις δικαίως κάποιον σε κάτι, παρά μόνον για να διαφυλάξεις τα δικαιώματά σου.  Όσον αφορά στη σύγκρουση δικαιωμάτων, αυτό θα γίνει αντιληπτό στο κείμενο παρακάτω.

Από πού όμως πηγάζει η αντίληψη περί δικαίου;  Από την αντίληψη περί ηθικής!  Δεν νοείται κάτι που είναι δίκαιο να είναι ανήθικο, ούτε κάτι ηθικό να είναι άδικο. Κατά κάποιο τρόπο το δίκαιο και το ηθικό είναι συνυφασμένα, σε σημείο που δεν είναι εύκολο να καταλάβουμε ποιο προηγείται του άλλου.
Το ηθικό είναι και δίκαιο, το δίκαιο είναι και ηθικό.

Από πού όμως πηγάζει η αντίληψη περί Ηθικής;
Η Ηθική είναι κατά κάποιον τρόπο επιστήμη,  που βασίζεται στην ανθρώπινη διανόηση (φιλοσοφία).
Δηλαδή πηγή της Ηθικής είναι η Λογική.
(Ξέρω ότι μπορεί να σας κούρασα, αλλά σας παρακαλώ κάντε τον κόπο να συνεχίσετε την ανάγνωση.)

Λογική είναι η ικανότητα του εγκεφάλου μας να αντιλαμβάνεται τον Λόγο. Όχι τον Έναρθρο λόγο, αλλά τον Λόγο που διέπει την Ύπαρξη  και κανονίζει τα πάντα. 

Λόγος είναι κατά κάποιον τρόπο ένας μηχανισμός που υπήρχε ανέκαθεν και θα υπάρχει για πάντα, ορίζει τις σχέσεις αιτίου και αποτελέσματος, και δεν κάνει χάρες σε κανέναν.   (Δεν το σχολιάζω περισσότερο γιατί θα μπλέξουμε σε θεολογικά και υπαρξιακά θέματα, και δεν είναι του παρόντος.)

Άρα το δίκαιο και το ηθικό είναι ταυτόχρονα και λογικό. Δεν είναι δυνατόν κάτι που είναι λογικό, να είναι ανήθικο και άδικο, ούτε το ηθικό και το δίκαιο να είναι πράγματα παράλογα.  

Η Λογική όμως (η ικανότητα αντίληψης του Λόγου) αφενός δεν είναι ίδια σε όλους τους ανθρώπους, και αφετέρου μεταβάλλεται, εξελίσσεται, στην ανθρώπινη κοινωνία μέσα στον χρόνο.  Κάτι που θεωρούσαμε λογικό εχθές, σήμερα γνωρίζουμε ότι πρόκειται περί πλάνης.  
Έτσι, αφού η λογική μας λαμβάνοντας νέα δεδομένα, διαρκώς διευρύνεται και εξελίσσεται, αλλάζει και η ηθική μας και η αντίληψη περί δικαίου. Τότε λοιπόν καλούμαστε να εξελίξουμε και τους νόμους μας.

Τι είναι Νόμος;  (ούφ, τώρα ερχόμαστε στο θέμα- υπομονή)
Νόμος είναι η γραπτή διατύπωση της επικρατούσας αντίληψης περί δικαίου για ένα συγκεκριμένο θέμα. Αν αλλάξει η αντίληψη περί δικαίου για κάποιο θέμα, αλλάζουμε και τον νόμο.
Τον γράφουν κάποιοι "υπεύθυνοι και αρμόδιοι" σε ένα χαρτί, το υπογράφουν, κοπανάνε και μερικές σφραγίδες για να το επισημοποιήσουν, και αυτομάτως όλοι είμαστε υποχρεωμένοι να εναρμονιζόμαστε με αυτόν. Διαφορετικά θα έχουμε κυρώσεις.  

Και γιατί  διατυπώνουμε γραπτώς αυτή την αντίληψη περί δικαίου;
Διότι αφενός δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια αντίληψη περί δικαίου, και αφετέρου  πολλοί είναι εκείνοι που στρουθοκαμηλίζουν και υποκρίνονται ότι δήθεν θεωρούν δίκαιο αυτό που τους συμφέρει, καταπατώντας τα δικαιώματα άλλων.  Κουτοπονηριές …

Εδώ ξεκινάνε τα προβλήματα … διότι υποτίθεται ότι ο νόμος είναι αυτός που θα μας φυλάξει από το άδικο (θα προστατέψει τα δικαιώματά μας). Αν όμως ο νόμος δεν είναι Λογικός, Ηθικός και Δίκαιος, τότε ύπουλα και δόλια έχει διεστραφεί και έχει καταλήξει όργανο της αδικίας,  είτε ο νομοθέτης είχε πονηρή πρόθεση είτε όχι.
Σε αυτή την περίπτωση (σε μία δημοκρατική χώρα) οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν την αλλαγή, ακόμα και την κατάργηση, ενός παράλογου νόμου.  

Ακριβώς γι αυτό συνδικαλιζόμαστε!!!

Ο κάθε υπουργός και βουλευτής δεν έχει τον χρόνο (και την ψυχική δύναμη) να μιλήσει με τον καθένα από εμάς. Έτσι λοιπόν η πολιτεία μας λέει: 
"Μαζευτείτε όλοι μαζί, συζητήστε το πρόβλημά σας, βγάλτε μία απόφαση (αν βέβαια το καταφέρετε … ), και στείλτε μου την απόφαση/πρόταση  με μία αντιπροσωπεία σας."

Παράδειγμα ο νόμος 4015/2011, είναι παράλογος, ανήθικος και άδικος, και πρέπει να κοινοποιήσουμε εγγράφως την απόφασή μας ως πρόταση για την αλλαγή του, τεκμηριώνοντας την θέση μας.

Δηλαδή ο ύπουλος και παράλογος αυτός νόμος, όχι μόνον δεν μας προστατεύει από την αδικία, αλλά και αυτός ό ίδιος μας αδικεί, αφού εμμέσως, πλην σαφώς,  μας στερεί το δικαίωμα του συνδικαλισμού.

Γι να γίνει αυτό θα πρέπει να το προτείνουμε στους συλλόγους μας, και μέσω των συλλόγων στην ΟΜΣΕ, και η ΟΜΣΕ στο υπουργείο και όπου αλλού χρειαστεί.  Έτσι λειτουργεί ο συνδικαλισμός.  Γι αυτό γίναμε μέλη μελισσοκομικών συλλόγων.

Μην περιμένουμε ότι θα το κάνει κάποιος αρμόδιος, είτε κρατικός είτε δικός μας.  Αν ήταν θα το είχε κάνει πριν 6 χρόνια, από το 2011 που βγήκε ο νόμος. 

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Δικαστικός αντιπρόσωπος στις εκλογές των συλλόγων




Όπως ρητά αναφέρει ο νόμος 4015/2011 στο άρθρο 17, στις αρχαιρεσίες των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων (συλλόγων) παρίσταται δικαστικός λειτουργός, και μάλιστα ατελώς, δηλαδή πληρώνεται από την πολιτεία. 



Ο Δικαστικός Αντιπρόσωπος εποπτεύει τη διαδικασία και ουσιαστικά πιστοποιεί ότι η διαδικασία έγινε νόμιμα. Δηλαδή πράγματι στις εκλογές ψήφισε ο συγκεκριμένος αριθμός μελών, με την νόμιμη διαδικασία ώστε το αποτέλεσμα των εκλογών να μην εκβιάστηκε με κανέναν τρόπο.
   
Σε τι χρειάζεται όμως αυτό;

Πέραν των αυτονόητων, υπάρχει και κάτι ακόμα: Γνωρίζουμε ότι κάθε σύλλογος μπορεί να στείλει στην ομοσπονδία έναν αντιπρόσωπο  ανά 20 μέλη που έλαβαν μέρος και ψήφισαν στις τελευταίες του εκλογές. Ένας σύλλογος, στις εκλογές του οποίου παρίσταντο 40 μέλη, θα στείλει 2 αντιπροσώπους στην ΟΜΣΕ, ενώ ένας σύλλογος στις εκλογές του οποίου παρίσταντο 60 μέλη θα στείλει 3 αντιπροσώπους.
  
Δηλαδή αυτό ορίζει πόσο "δυνατός" είναι ένας σύλλογος στις ψηφοφορίες που γίνονται στην ΓΣ της ομοσπονδίας, είτε για λήψη αποφάσεων που έχουν να κάνουν με τα προβλήματα του κλάδου, είτε εσωτερικά στις εκλογές για το ΔΣ.

Υπάρχουν οι λεγόμενοι "σύλλογοι σφραγίδας" οι οποίοι έχουν εκατοντάδες μέλη που αναγκάστηκαν να γίνουν μέλη του συγκεκριμένου συλλόγου για να αποκτήσουν κάποια βεβαίωση (πχ βεβαίωση για μελισσοκομικό βιβλιάριο) και από τότε δεν ξαναπάτησαν το πόδι τους.  Αν ο πυρήνας  εκείνου του συλλόγου αποτελείται από μία παρέα 10-20  ατόμων γνωστών μεταξύ τους, εύκολα θα μπορούσαν να φτιάξουν πλαστά χαρτιά, ότι δήθεν έγιναν αρχαιρεσίες στις οποίες έλαβαν μέρος πχ 400 άτομα, ενώ δεν έχει πατήσει κανείς, και στέλνουν στην ομοσπονδία 20 αντιπροσώπους ή και περισσότερους.   

Έτσι αυτά τα 10-20 άτομα έχουν περισσότερη δύναμη από έναν σύλλογο που έχει 100+ άτομα. Ενδέχεται μάλιστα να εκλέξουν δικά τους άτομα και μέσα στο ΔΣ της ομοσπονδίας.
Να λοιπόν γιατί η πολιτεία ορίζει δικαστικό αντιπρόσωπο, που όμως … δεν εφαρμόζεται από κάποιος συλλόγους.

Για να είμαστε λοιπόν νόμιμοι ως σύλλογοι και να έχουμε νόμιμη ΟΜΣΕ,  θα πρέπει τα αποτελέσματα των αρχαιρεσιών των μελισσοκομικών συλλόγων να στέλνονται στην ΟΜΣΕ βεβαιωμένα υποχρεωτικά από τον δικαστικό αντιπρόσωπο. Διαφορετικά ο σύλλογος που δεν συμμορφώνεται δεν μπορεί να  έχει δικαίωμα συμμετοχής στην ΟΜΣΕ. 

Αυτό δεν είναι μόνον νόμιμο, αλλά είναι και δίκαιο, ηθικό και λογικό.  Και δεν βλέπω τον λόγο να αντιδράσει κάποιος πάνω σε αυτό, εκτός και αν η αντίδρασή του κινείται εκ του πονηρού.

Μπορούμε να έχουμε δικαστικό αντιπρόσωπο με αίτηση στο πρωτοδικείο της περιοχής μας.  Εύκολο και ανέξοδο … δεν υπάρχουν δικαιολογίες.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι αυτά που αναφέρει ο νόμος περί "συνδυασμών" … τα οποία έχουν νόημα μόνον σε κομματικοποιημένες εκλογές, δηλαδή σε συνδυασμούς που πρόσκεινται σε κάποιο πολιτικό κόμμα. Μακριά από εμάς τέτοιου είδους διχόνοια  … εξορκισμό με αγιασμό και απήγανο. 



Ομάδα για τον μελισσοκομικό συνδικαλισμό στο facebook

Μία νέα ομάδα δημιουργήθηκε στο facebook αποκλειστικά και μόνον για συζήτηση σχετικά με τα  προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επαγγελματίες*  του κλάδου, δηλαδή για την σχέση του επαγγελματία μελισσοκόμου με την πολιτεία όπως η φορολογία  η νομοθεσία και ο συνδικαλισμός.  *(επαγγελματίες είτε "κατά κύριο"  είτε "μή κατά κύριο" επάγγελμα).


Για να την επισκεφθείτε πατήστε εδώ

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Περί του νόμου 4015/2011


Στις 13/2/2017 πραγματοποιήθηκε συνάντηση των μελισσοκομικών φορέων στο ΥΠΑΑΤ .  Πληροφορήθηκα ότι εκεί ένας υπάλληλος του ΥΠΑΑΤ που παρίστατο στη συνάντηση, επιτέθηκε εναντίον της ΟΜΣΕ λέγοντας στον κ.Ντούρα "σύμφωνα με τον νόμο  4015/2011 δεν έχεις ομοσπονδία".

Για να δούμε λοιπόν λίγο τι λέει αυτός ο "εμπνευσμένος"  νόμος:




Λέει ότι οι Αγροτικοί Σύλλογοι μπορούν (έχουν τη δυνατότητα – αν θέλουν) να συστήσουν μεικτές ομοσπονδίες, όπου σε εκείνες θα πρέπει (σε περίπτωση που είναι μεικτές) τουλάχιστον ένας από τους συλλόγους να δραστηριοποιείται στην φυτική παραγωγή (γεωργοί) και ένας στη ζωική (κτηνοτρόφος ή μελισσοκόμος).

1ον.  Ευχαριστούμε θερμά για τη "δυνατότητα" που μας προσφέρει ο νόμος, αλλά εμείς οι μελισσοκόμοι ... δε θα πάρουμε.  Η αιτία είναι απλή και λογική: 

με τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους είμαστε ανταγωνιστές ως και εχθροί, και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να ενωθούμε συνδικαλιστικά αφού έχουμε συγκρουόμενα ζωτικά συμφέροντα.  

Οι αγρότες κάνουν αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων και πολύ συχνά δολοφονούν τα μελίσσια μας, από τα οποία εμείς προσπαθούμε να ζήσουμε.  Σε αυτό το πρόβλημα ζητούμε την βοήθεια της πολιτείας.  Η έκκληση για την βοήθεια αυτή (θέσπιση νόμων αλλά και την και εφαρμογή τους-επιτέλους! ) είναι δυνατόν να επιτευχθεί μόνον μέσα από τα κλαδικά μας όργανα  Αυτό ακριβώς κάνει ο συνδικαλισμός.

Μία ομοσπονδία όμως στην οποία εκτός από μελισσοκόμους θα συμμετέχουν  και αγρότες (και μάλιστα ως πλειοψηφία αφού οι αγρότες θα είναι πάντα αριθμητικά  πολύ περισσότεροι από τους μελισσοκόμους), δεν θα καταφέρει ποτέ  να λάβει απόφαση με την οποία να ζητά από την πολιτεία την προστασία των μελισσών από την χρήση φυτοφαρμάκων, εφόσον οι αγρότες (πλειοψηφία) δεν θα την εγκρίνουν ποτέ.   Θα μας φιμώσουν!
Με λίγα λόγια:

Αν κάποιος  νομοθέτης υποχρεώσει εμάς τους μελισσοκόμους να ενωθούμε  συνδικαλιστικά με τους γεωργούς, κυριολεκτικά μας στραγγαλίζει. 
Και το γνωρίζει !

Είναι δυνατόν ποτέ  οι αγρότες που πετούν τα δοχεία από τα φυτοφάρμακα μέσα στο ποτάμι, να συμφωνήσουν για αίτημα ορθής χρήσης των φυτοφαρμάκων; Όχι, δεν είναι.

Ομοίως και οι κτηνοτρόφοι μας αντιλαμβάνονται ως ανταγωνιστές.   Κανένας κτηνοτρόφος δεν θέλει μελίσσια στην περιοχή του αφού θα είναι υποχρεωμένος βάσει νόμου να μην αφήνει τα ζώα του να έρχονται κοντά στα μελίσσια (επιπλέον κόπος).

2ον. Ακόμα και αν ο νόμος 4015/2011 μας υποχρέωνε να ενωθούμε συνδικαλιστικά  με τους αγρότες, αυτό θα επέβαλε να ζητήσουμε την τροποποίησή του, όπως ακριβώς έγινε και με την χορήγηση αδειών παραγωγού λαϊκών αγορών, όπου παλιότερα ο νόμος απαιτούσε και την γνωμοδότηση του Εμπορικού Συλλόγου. Αργότερα αυτό, πολύ σοφά, καταργήθηκε αφού οι καταστηματάρχες  και οι πωλητές λαϊκών αγορών δρουν ανταγωνιστικά μεταξύ τους. 

Το άρθρο 14 παρ6 δεν αναφέρεται βέβαια σε αγροτικούς συλλόγους, όμως είναι πασιφανή η "αντίληψη περί δικαίου", να μήν βάλει ανταγωνιστές να στραγγαλίζουν  ο ένας τον άλλον και σκοτωθούν μεταξύ τους. Αυτή λοιπόν η "αντίληψη περί δικαίου" είναι που τώρα τελευταία λείπει τελείως από την Ελληνική πολιτεία.


Ο συνδικαλισμός είναι δημοκρατικός θεσμός.  Στη δημοκρατία όμως δεν νοείται να βάλεις 5 πρόβατα μαζί με 20 λύκους να ψηφίσουν τι θα φάνε το βράδυ, διότι έτσι έχεις δολοφονήσει τα πρόβατα.
Δημοκρατία δεν είναι να βάλεις 10.εκ Έλληνες και 90εκ. Τούρκους να ψηφίσουν αν η Ελλάδα θα παραμείνει ανεξάρτητο κράτος ή θα μετατραπεί σε Τουρκική επαρχία.  Ας μη παίζουν κάποιοι με τη νοημοσύνη μας.

Η εποχή που οι άνθρωποι που ασκούσαν τα επαγγέλματα της υπαίθρου ήταν άξεστοι και αγράμματοι, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.  Σήμερα ο χειρότερος από εμάς έχει τελειώσει το Λύκειο, και πάρα πολλοί είναι απόφοιτοι ανωτάτων σχολών.  Τέρμα η κοροϊδία.



3ον. Όσον αφορά στο άρθρο 10, είμαι σύμφωνος.  Πράγματι αντιλαμβάνομαι ως  λογικό και αναγκαίο να δημιουργηθούν ομοσπονδίες μελισσοκομικών συλλόγων ανά περιοχές πχ Ομοσπονδία Πελοποννήσου, Στερεάς Ελλάδος, Ευβοίας κλπ, οι οποίες να συστήσουν την Συνομοσπονδία ΣΥΝΟΜΣΕ.    

Μαθαίνω ότι έχουν αρχίσει οι επαφές μεταξύ των συλλόγων για τη σύσταση περιφερειακών ομοσπονδιών.   Αυτό όμως είναι αδύνατον  να επιτευχθεί από την μία μέρα στην άλλη, και μέχρι τότε η Ελληνική πολιτεία θα πρέπει να αναγνωρίζει  ως κλαδικό μας όργανο την ΟΜΣΕ. 
Αυτή τη στιγμή, αυτό το όργανο μπορούμε να έχουμε, αυτό είναι το θεσμικό μας πρόσωπο στην πολιτεία, και η πολιτεία δεν μπορεί να μας παίζει το κρυφτό με φαρισαϊσμούς.

Ευχαριστώ πολύ τους αγρότες που κάθε τόσο με θυμόνται και αποδεκατίζουν τα μελίσσια μου.  Οι αγρότες επέλεξαν να είμαστε εχθροί αντί για συνάδελφοι.
http://ixnilatis33.blogspot.gr/2017/01/blog-post.html


Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Περί νέας Ομοσπονδίας.


Ακούω όλο και περισσότερο την άποψη ότι η ΟΜΣΕ έχει ολισθήσει. Αντί να είναι ένα νομίμως συνδικαλιστικό όργανο των μελισσοκόμων, έχει καταλήξει τσιφλίκι ολίγων και υποχείριο συμφερόντων πέραν των συμφερόντων των μελισσοκόμων.   Πολλοί συνάδελφοι, πάνω στην απελπισία τους,  προτείνουν να δημιουργηθεί μία άλλη, νέα υγιής Ομοσπονδία, που να υπηρετεί τα συμφέροντα του επαγγελματία μελισσοκόμου.
Εκ πρώτης όψεως αυτό μπορεί να φαίνεται καλό, αλλά αυτό εγώ πολύ το φοβάμαι. Και εξηγώ:

Η ΟΜΣΕ έχει καταλήξει στο σημείο που βρίσκεται, ένεκεν μιας αρρωστημένης  νοοτροπίας που έχουμε, την οποία  έχω θίξει αρκετές φορές σε προηγούμενες αναρτήσεις. 

Εν συντομία επαναλαμβάνω ότι διακατεχόμαστε από τη νοοτροπία του παθητικού οπαδού, αντί του ελεύθερου και ενεργού πολίτη.

Αντί δηλαδή να συνεδριάζουμε εμείς οι μελισσοκόμοι με δημοκρατικό τρόπο μέσα στα επαγγελματικά σωματεία μας και να λαμβάνονται αποφάσεις από την βάση του μελισσοκομικού κόσμου, περιμένουμε από εκλεγμένους αντιπροσώπους να σκέπτονται εκείνοι αντί για εμάς, να αποφασίζουν εκείνοι, και εμείς να τους υπακούμε.

Ο ίδιος δρόμος βγάζει πάντα στο ίδιο μέρος. Αν δεν αποτινάξουμε αυτή την νοσηρή νοοτροπία, τότε η νέα Ομοσπονδία που θα δημιουργηθεί, αργά ή γρήγορα θα καταλήξει  και αυτή εκεί.  

Εμείς είμαστε αυτοί που έσπρωξαν την ΟΜΣΕ να ολισθήσει, γιατί δεν ασκούμε τα δικαιώματά μας και  δεν απαιτούμε από την ΟΜΣΕ αλλά ούτε και από τους συλλόγους μας να λειτουργούν σωστά – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ.  
 Εμείς θα είμαστε αυτοί που θα κάνουν πανομοιότυπη και τη νέα Ομοσπονδία.  Θα κάνουμε ακριβώς το ίδιο πράγμα και θα περιμένουμε διαφορετικά αποτελέσματα. Αυτό είναι χαζό.

Φοβάμαι ότι τελικά θα υπάρξει παράλληλα μία νέα Ομοσπονδία που θα ανταγωνίζεται την ΟΜΣΕ στα γνωστά λάθη.  
Θα έχουμε άλλη μία ΟΜΣΕ, καπελωμένη από τον δικό της  "αρχηγό της φυλής".  Και έτσι λοιπόν οι δύο "αρχηγοί της φυλής" θα χτυπιούνται μεταξύ τους σαν τα κριάρια.



Μετά τι θα κάνουμε;  Θα φτιάξουμε και μία τρίτη Ομοσπονδία;  … δε βγάζει πουθενά.

Προτείνω λοιπόν, πριν πάρουμε τα μάτια μας να φύγουμε επιδεικτικά από την ΟΜΣΕ, καλύτερα να μείνουμε ενωμένοι και να προσπαθήσουμε να την εξυγιάνουμε.

Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

1ον. Πετάμε έξω τα κομματόσκυλα (αυτούς δηλαδή που παίρνουν γραμμή από τα πολιτικά κόμματα) και όσους ιδιωτεύουν,  εκείνους δηλαδή που δεν ενδιαφέρονται γι το κοινό συμφέρον, αλλά με πρόσχημα το κοινό συμφέρον προσπαθούν με ύπουλο τρόπο να βολευτούν σε κάτι, είτε απλά να τονώσουν τον εγωισμό τους.  Γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί. …! 
Ας μη τους εκλέγουμε λοιπόν, είναι τόσο απλό!   
Να πάνε σπίτι τους. 
Είναι στο χέρι μας, ας το κάνουμε.

2ον.- Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η ΟΜΣΕ στηρίζεται στους συλλόγους . Αν οι σύλλογοι (αυτός που βρίσκεται κοντά στην γειτονιά σου) δεν λειτουργεί σωστά, δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση να λειτουργεί σωστά η ΟΜΣΕ (που είναι ο σύλλογος των συλλόγων).

Δεν μπορείς να κτίσεις ένα στιβαρό οικοδόμημα αν τα τούβλα είναι σαθρά και διαλυμένα.
Διαβάστε καλά το καταστατικό του συλλόγου σας και τους νόμους στους οποίους αναφέρεται. Μη βαριέστε, κάντε το.  Θα καταλάβετε πολλά.
Πάρτε μέρος στις γενικές συνελεύσεις των συλλόγων σας και απαιτήστε να τηρούνται οι νόμοι και το καταστατικό. Τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους, και μάλιστα πολύ γρήγορα.

Αν δεν καταφέρουμε να εξυγιάνουμε την ΟΜΣΕ, μόνον τότε προχωρούμε σε μία νέα Ομοσπονδία

Πάντως φοβάμαι ότι αν δεν είμαστε ικανοί να εξυγιάνουμε την ΟΜΣΕ, μη περιμένετε η νέα Ομοσπονδία να είναι υγιής.    Τα ίδια Παντελάκη μου θα είναι …