Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Να αναθεωρηθεί η απόφαση για τις αμιγείς κατηγορίες ελληνικού μελιού



Θα πρέπει να αναθεωρηθεί η απόφαση για τις αμιγείς κατηγορίες ελληνικού μελιού. Να δοθούν και τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά για κάθε κατηγορία και να αναδιατυπωθεί ο συνολικός αριθμός γυρεοκόκκων που υπάρχουν στα 10 γραμ. μελιού.
Σχεδόν όλα τα ελληνικά θυμαρίσια μέλια έχουν αυτό το ποσοστό πάνω από 90.000 και όχι κάτω, όπως λέει η απόφαση.  
Με αυστηρή εφαρμογή της νομοθεσίας μόνο τα τροφοδοτημένα ανταποκρίνονται στην υποχρέωση του συνολικού αριθμού γυρεοκόκκων,<90.000!!.

Δηλαδή αγνό θυμαρίσιο μέλι μπορεί να βγει μη κανονικό,
ενώ  το νοθευμένο από τροφοδοσία μέλι να βγεί κανονικό!!

Για το μέλι πορτοκαλιάς, ποσοστό γυρεοκόκκων >3% δίνει το αμιγές χαρακτήρα. Το μικρό όμως αυτό ποσοστό γυρεοκόκκων, στην πράξη μπορεί να είναι και μικρότερο ακόμα και μηδενικό.
Ουσιαστικά με τη κείμενη νομοθεσία δεν μπορεί να ελεγχθεί η κατηγορία αυτή. Γι' αυτό θα πρέπει να δοθούν και τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του μελιού πορτοκαλιάς καθώς επίσης και οι συγκεντρώσεις των ειδικών ουσιών (μάρκες) που περιέχει όπως είναι η methyl-anthranilate και η hesperitin.

Αυτό δημοσίευσε ο κ Ανδρέας Θρασυβούλου στο facebook

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Για την συνάντηση της 16/5/2017 των μελισσοκομικών συλλόγων με τον υπουργό



Όσον αφορά την συνάντηση της 16/5/2017 των μελισσοκομικών συλλόγων με τον υπουργό ....
Αν κατανοούμε την σοβαρότητα της υπόθεσης, θα πρέπει:

1ον. Οι αντιπρόσωποι των συλλόγων να συναντηθούν με τον υπουργό, για να μάθουν τι ακριβώς θέλει από εμάς ή τι σκοπό έχει ο ίδιος. Ποιες ακριβώς είναι οι θέσεις / προτάσεις του υπουργού;

2ον. Να μή του δώσουν καμία απολύτως απάντηση κείνη την στιγμή.
Να επιστρέψουν στους συλλόγους και να συγκαλέσουν Γενική Συνέλευση όπου θα συζητηθεί το θέμα και θα ληφθεί απόφαση με ψηφοφορία.

3ον. Μετά τις ΓΣ των συλλόγων, να  γίνει έκτακτη Γενική Συνέλευση στην ΟΜΣΕ. Εκεί οι αντιπρόσωποι των συλλόγων θα ψηφίσουν και μάλιστα επωνύμως, βάσει της απόφασης / εντολής που έλαβαν από την ΓΣ του συλλόγου τους (όπως άλλωστε είναι υποχρεωμένοι  να κάνουν).

4ον. Οι αντιπρόσωποι της ΟΜΣΕ θα συναντηθούν με τον υπουργό και θα του επιδώσουν τις αποφάσεις της ψηφοφορίας της ΓΣ της ΟΜΣΕ. Αυτή είναι η βούληση του μελισσοκομικού κόσμου. Τελεία και παύλα. Δεν υπάρχει λόγος για καμία περαιτέρω συζήτηση.

Φυσικά, ο κάθε υπουργός έχει δικαίωμα να καλέσει όποιον θέλει για να συζητήσει μαζί του. Μόνον που στην συγκεκριμένη περίπτωση το κολπάκι είναι γνωστό: καλεί πολλούς μαζί δίχως να έχει προηγηθεί ΓΣ και άρα δίχως να έχει ληφθεί απόφαση, ώστε να επικρατήσει διάσταση απόψεων μεταξύ των άλλα αντ'άλλων "εκπροσώπων", ώστε τελικά να μήν υπάρχει ομοφωνία εκ μέρους του μελισσοκομικού κόσμου, και έτσι ο υπουργός να κάνει το δικό του, δίνοντας την εντύπωση ότι ακολούθησε δημοκρατικές διαδικασίες.

Εδώ να διευκρινίσω κάτι, και αν κάνω λάθος διορθώστε με.

Οι σύλλογοι, όσον αφορά στα κλαδικά θέματα, αντιπροσωπεύονται αποκλειστικά και μόνον από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους, και όχι από το ΔΣ ή οποιοδήποτε μέλος του ΔΣ. Και προπάντων δεν αντιπροσωπεύονται από αυτόκλητους "αντιπροσώπους" ...

Οι αποφάσεις για τις θέσεις του συλλόγου έναντι των κλαδικών θεμάτων, λαμβάνονται αποκλειστικά και μόνον από την ΓΣ και κανέναν άλλον. Δεν έχουμε "σουλτάνους" εδώ.

Οι αντιπρόσωποι του συλλόγου, ακόμα και αν είναι αυτόκλητοι σωτήρες (θα μας πάρει λίγα χρόνια να συνειδητοποιήσουμε ότι αντιπρόσωποι είναι μόνον οι "εκλεγμένοι αντιπρόσωποι" και όχι το ΔΣ - είναι διαφορετικά όργανα με διαφορετικές αρμοδιότητες) είναι υποχρεωμένοι να υποστηρίζουν τις αποφάσεις της ΓΣ, ακόμα και αν οι ίδιοι διαφωνούν. Διαφορετικά άς παραιτηθούν.

Αν ο μελισσοκομικός κόσμος αδιαφορήσει, δηλαδή δεν φροντίσει να ενημερωθεί για το πρόβλημα και δεν προσέλθει στις ΓΣ των συλλόγων, ή βγάλει επιπόλαια απόφαση, καλά να πάθουμε. Την επόμενη φορά ας προσέξουμε.

Πάντως αν δεν έχει προηγηθεί ΓΣ, δεν έχει κάποιο νόημα η συνάντηση με τον υπουργό, μία συνάντηση όπου οι αντιπρόσωποι θα διαφωνούν μεταξύ τους....

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Η ποιότητα της ψυχής.



Άτομα που έχουν την ποιότητα που τους επιτρέπει να συντονιστούν σε ένα αγαθό ιδεώδες, δημιουργούν ένα πολύ δυνατό Συλλογικό Όν, αφενός διότι η αγαθή τους φύση τους προτρέπει να βοηθούν ο ένας τον άλλον, και αφετέρου ο στόχος είναι θεμιτός και άρα δεν θα βρει αντίσταση στο σύστημα αξιών που η κοινωνία δέχεται ως ιδεατό. Ένα τέτοιο Συλλογικό Όν σύντομα θα φτάσει και θα παραμείνει σε κατάσταση ευημερίας.


Άτομα που έχουν την ποιότητα που τους επιτρέπει να συντονιστούν σε ένα πονηρό ιδεώδες, θα δημιουργήσουν επίσης ένα δυνατό Συλλογικό Όν, και μάλιστα πολύ γρήγορα, αφού δεν έχουν ηθικές αναστολές, και προκειμένου να πετύχουν τον στόχο τους θα χρησιμοποιήσουν τόσο το θεμιτό όσο και το αθέμιτο (per fas et nefas = διά του οσίου και του ανόσιου).


Όμως η ποιότητά τους είναι αυτή που θα τους επιτρέψει κατόπιν να χρησιμοποιήσουν το αθέμιτο και μεταξύ τους. Αυτό το Συλλογικό Όν θα καταρρεύσει από μέσα, από αιτίες της δικής του ύπαρξης.
Θα φέρω ως παράδειγμα μία ομάδα ανθρώπων που συμπράττουν προκειμένου να διαπράξουν ληστεία, απάτη κλπ. Ακόμα και αν τα καταφέρουν αρχικά, μετά θα φαγωθούν μεταξύ τους, γιατί αυτή είναι η ποιότητά τους.


Είναι αυτό που λέμε: 
"ο διάβολος στο τέλος πάντα στραγγαλίζει τους υπηρέτες του".


Αυτά να τα έχουμε υπόψιν μας, θα μας χρειαστούν, τόσο για να αντιλαμβανόμαστε τι μας συμβαίνει, να προσέχουμε το σημείο που θα πρέπει να συντονιζόμαστε, όσο και να απομακρύνουμε με την συμπεριφορά μας τους πονηρούς. Εννοώ ότι σε ένα Συλλογικό Όν που το μεγαλύτερο μέρος του αποτελείται από άτομα προσηλωμένα στο σωστό και το δίκαιο, ο πονηρός θα φύγει μόνος τους. Δεν υπάρχει εκεί μέσα τόπος για εκείνον.


Το αγαθό* Συλλογικό Όν όπως και ο αγαθός άνθρωπος , στην αρχή συναντά δυσκολίες, αφού δεν θέλει να χρησιμοποιήσει αθέμιτους (πονηρούς) τρόπους για να ξεπεράσει τα εμπόδια. Σε λίγο όμως τα εμπόδια θα υπερνικηθούν και το Όν θα ευημερήσει, διότι οι προηγούμενες ενέργειες που έχει κάνει για την αντιμετώπιση των εμποδίων είναι αγαθές και δεν θα του δημιουργήσουν προβλήματα στο μέλλον. Χτίζει σε σωστές βάσεις.


* _(Αγαθός δεν είναι εκείνος που δεν αντιλαμβάνεται να κάνει πονηρίες – αυτός είναι o αγαθιάρης. Αγαθός είναι εκείνος που αντιλαμβάνεται τις πονηριές, και μάλιστα πολύ καλά, επιλέγει όμως συνειδητά να μην τις χρησιμοποιήσει. Συντονίζεται στο δίκαιο, και το απαιτεί.
Μπορεί το αποτέλεσμα να αργήσει, αλλά θα αντέξει στο χρόνο.)


Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Το Νόμιμο και το Δίκαιο, δεν ταυτίζονται πάντα.




Με αφορμή την διαπίστωση για ανάγκη τροποποίησης κάποιων νόμων, όπως ο 4015/2011, κρίνω σκόπιμο να ασχοληθούμε λίγο με κάποιες αναγκαίες έννοιες.
Το κείμενο παρόλο που δεν είναι γραμμένο σε αυστηρή γλώσσα, δεν θα είναι εύπεπτο λόγω των εννοιών, όμως διαβάστε το.  Πρέπει επιτέλους να ασχοληθούμε και να κατανοήσουμε αυτές τις έννοιες, για να μπορούμε να διεκδικούμε το δίκιο μας.  

Σύμφωνα με το λεξικό, δίκαιο είναι ένα σύνολο κανόνων (νόμων) που ορίζουν τις σχέσεις των ανθρώπων, δηλαδή τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις καθενός.  Άρα ένας νόμος είναι μέρος του δικαίου. 
Όμως δεν είναι έτσι.

Το δίκαιο δεν αποτελείται από νόμους, αλλά είναι ένα ιδεατό σημείο (θα το δούμε πιο κάτω) που καλούμαστε να το ανακαλύψουμε και να το εφαρμόσουμε, και όχι να το κατασκευάσουμε με την γνωστή κουτοπονηριά μας.
Πολλές φορές έχουμε ακούσει ακόμα και νομικούς να λένε: αυτός ο νόμος δεν είναι δίκαιος. 

Τι είναι λοιπόν το "Δίκαιο";
Δίκαιο είναι το σύνολο των δικαιωμάτων μιας οντότητας (ανθρώπου, ομάδας ανθρώπων ή ακόμα και ζώου)  

Τι είναι Δικαίωμα;  (προσέξτε, ακριβώς εδώ είναι το κλειδί)
 Δικαίωμα είναι αυτά που μία οντότητα εκ  φύσεως χρειάζεται για:
1ον.- Την προάσπιση της βιολογικής της υπόστασης. Δηλαδή η τροφή, η ένδυση, η στέγη, η σωματική ακεραιότητα,  η κοινωνικότητα και ότι άλλο χρειάζεται για να επιβιώσει και προκόψει.
2ον.- Την πνευματική της εξέλιξη. 

Ό,τι άλλο θεωρούμε δικαίωμα, είναι απόρροια ενός εκ των δύο παραπάνω, ή και των δύο ταυτόχρονα.  

Το δικαίωμα του ενός δημιουργεί υποχρέωση στους άλλους. Παράδειγμα: το δικό μου δικαίωμα της ιδιοκτησίας δημιουργεί σε εσένα την υποχρέωση να μην εξαιρείς (παίρνεις, κλέβεις) τα δικά μου πράγματα. 
Δεν νοείται να σε υποχρεώσει δικαίως κάποιος σε κάτι, παρά μόνον για να διαφυλάξει κάποιο δικαίωμα άλλου.  Δεν μπορείς να υποχρεώσεις δικαίως κάποιον σε κάτι, παρά μόνον για να διαφυλάξεις τα δικαιώματά σου.  Όσον αφορά στη σύγκρουση δικαιωμάτων, αυτό θα γίνει αντιληπτό στο κείμενο παρακάτω.

Από πού όμως πηγάζει η αντίληψη περί δικαίου;  Από την αντίληψη περί ηθικής!  Δεν νοείται κάτι που είναι δίκαιο να είναι ανήθικο, ούτε κάτι ηθικό να είναι άδικο. Κατά κάποιο τρόπο το δίκαιο και το ηθικό είναι συνυφασμένα, σε σημείο που δεν είναι εύκολο να καταλάβουμε ποιο προηγείται του άλλου.
Το ηθικό είναι και δίκαιο, το δίκαιο είναι και ηθικό.

Από πού όμως πηγάζει η αντίληψη περί Ηθικής;
Η Ηθική είναι κατά κάποιον τρόπο επιστήμη,  που βασίζεται στην ανθρώπινη διανόηση (φιλοσοφία).
Δηλαδή πηγή της Ηθικής είναι η Λογική.
(Ξέρω ότι μπορεί να σας κούρασα, αλλά σας παρακαλώ κάντε τον κόπο να συνεχίσετε την ανάγνωση.)

Λογική είναι η ικανότητα του εγκεφάλου μας να αντιλαμβάνεται τον Λόγο. Όχι τον Έναρθρο λόγο, αλλά τον Λόγο που διέπει την Ύπαρξη  και κανονίζει τα πάντα. 

Λόγος είναι κατά κάποιον τρόπο ένας μηχανισμός που υπήρχε ανέκαθεν και θα υπάρχει για πάντα, ορίζει τις σχέσεις αιτίου και αποτελέσματος, και δεν κάνει χάρες σε κανέναν.   (Δεν το σχολιάζω περισσότερο γιατί θα μπλέξουμε σε θεολογικά και υπαρξιακά θέματα, και δεν είναι του παρόντος.)

Άρα το δίκαιο και το ηθικό είναι ταυτόχρονα και λογικό. Δεν είναι δυνατόν κάτι που είναι λογικό, να είναι ανήθικο και άδικο, ούτε το ηθικό και το δίκαιο να είναι πράγματα παράλογα.  

Η Λογική όμως (η ικανότητα αντίληψης του Λόγου) αφενός δεν είναι ίδια σε όλους τους ανθρώπους, και αφετέρου μεταβάλλεται, εξελίσσεται, στην ανθρώπινη κοινωνία μέσα στον χρόνο.  Κάτι που θεωρούσαμε λογικό εχθές, σήμερα γνωρίζουμε ότι πρόκειται περί πλάνης.  
Έτσι, αφού η λογική μας λαμβάνοντας νέα δεδομένα, διαρκώς διευρύνεται και εξελίσσεται, αλλάζει και η ηθική μας και η αντίληψη περί δικαίου. Τότε λοιπόν καλούμαστε να εξελίξουμε και τους νόμους μας.

Τι είναι Νόμος;  (ούφ, τώρα ερχόμαστε στο θέμα- υπομονή)
Νόμος είναι η γραπτή διατύπωση της επικρατούσας αντίληψης περί δικαίου για ένα συγκεκριμένο θέμα. Αν αλλάξει η αντίληψη περί δικαίου για κάποιο θέμα, αλλάζουμε και τον νόμο.
Τον γράφουν κάποιοι "υπεύθυνοι και αρμόδιοι" σε ένα χαρτί, το υπογράφουν, κοπανάνε και μερικές σφραγίδες για να το επισημοποιήσουν, και αυτομάτως όλοι είμαστε υποχρεωμένοι να εναρμονιζόμαστε με αυτόν. Διαφορετικά θα έχουμε κυρώσεις.  

Και γιατί  διατυπώνουμε γραπτώς αυτή την αντίληψη περί δικαίου;
Διότι αφενός δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια αντίληψη περί δικαίου, και αφετέρου  πολλοί είναι εκείνοι που στρουθοκαμηλίζουν και υποκρίνονται ότι δήθεν θεωρούν δίκαιο αυτό που τους συμφέρει, καταπατώντας τα δικαιώματα άλλων.  Κουτοπονηριές …

Εδώ ξεκινάνε τα προβλήματα … διότι υποτίθεται ότι ο νόμος είναι αυτός που θα μας φυλάξει από το άδικο (θα προστατέψει τα δικαιώματά μας). Αν όμως ο νόμος δεν είναι Λογικός, Ηθικός και Δίκαιος, τότε ύπουλα και δόλια έχει διεστραφεί και έχει καταλήξει όργανο της αδικίας,  είτε ο νομοθέτης είχε πονηρή πρόθεση είτε όχι.
Σε αυτή την περίπτωση (σε μία δημοκρατική χώρα) οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν την αλλαγή, ακόμα και την κατάργηση, ενός παράλογου νόμου.  

Ακριβώς γι αυτό συνδικαλιζόμαστε!!!

Ο κάθε υπουργός και βουλευτής δεν έχει τον χρόνο (και την ψυχική δύναμη) να μιλήσει με τον καθένα από εμάς. Έτσι λοιπόν η πολιτεία μας λέει: 
"Μαζευτείτε όλοι μαζί, συζητήστε το πρόβλημά σας, βγάλτε μία απόφαση (αν βέβαια το καταφέρετε … ), και στείλτε μου την απόφαση/πρόταση  με μία αντιπροσωπεία σας."

Παράδειγμα ο νόμος 4015/2011, είναι παράλογος, ανήθικος και άδικος, και πρέπει να κοινοποιήσουμε εγγράφως την απόφασή μας ως πρόταση για την αλλαγή του, τεκμηριώνοντας την θέση μας.

Δηλαδή ο ύπουλος και παράλογος αυτός νόμος, όχι μόνον δεν μας προστατεύει από την αδικία, αλλά και αυτός ό ίδιος μας αδικεί, αφού εμμέσως, πλην σαφώς,  μας στερεί το δικαίωμα του συνδικαλισμού.

Γι να γίνει αυτό θα πρέπει να το προτείνουμε στους συλλόγους μας, και μέσω των συλλόγων στην ΟΜΣΕ, και η ΟΜΣΕ στο υπουργείο και όπου αλλού χρειαστεί.  Έτσι λειτουργεί ο συνδικαλισμός.  Γι αυτό γίναμε μέλη μελισσοκομικών συλλόγων.

Μην περιμένουμε ότι θα το κάνει κάποιος αρμόδιος, είτε κρατικός είτε δικός μας.  Αν ήταν θα το είχε κάνει πριν 6 χρόνια, από το 2011 που βγήκε ο νόμος. 

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Δικαστικός αντιπρόσωπος στις εκλογές των συλλόγων




Όπως ρητά αναφέρει ο νόμος 4015/2011 στο άρθρο 17, στις αρχαιρεσίες των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων (συλλόγων) παρίσταται δικαστικός λειτουργός, και μάλιστα ατελώς, δηλαδή πληρώνεται από την πολιτεία. 



Ο Δικαστικός Αντιπρόσωπος εποπτεύει τη διαδικασία και ουσιαστικά πιστοποιεί ότι η διαδικασία έγινε νόμιμα. Δηλαδή πράγματι στις εκλογές ψήφισε ο συγκεκριμένος αριθμός μελών, με την νόμιμη διαδικασία ώστε το αποτέλεσμα των εκλογών να μην εκβιάστηκε με κανέναν τρόπο.
   
Σε τι χρειάζεται όμως αυτό;

Πέραν των αυτονόητων, υπάρχει και κάτι ακόμα: Γνωρίζουμε ότι κάθε σύλλογος μπορεί να στείλει στην ομοσπονδία έναν αντιπρόσωπο  ανά 20 μέλη που έλαβαν μέρος και ψήφισαν στις τελευταίες του εκλογές. Ένας σύλλογος, στις εκλογές του οποίου παρίσταντο 40 μέλη, θα στείλει 2 αντιπροσώπους στην ΟΜΣΕ, ενώ ένας σύλλογος στις εκλογές του οποίου παρίσταντο 60 μέλη θα στείλει 3 αντιπροσώπους.
  
Δηλαδή αυτό ορίζει πόσο "δυνατός" είναι ένας σύλλογος στις ψηφοφορίες που γίνονται στην ΓΣ της ομοσπονδίας, είτε για λήψη αποφάσεων που έχουν να κάνουν με τα προβλήματα του κλάδου, είτε εσωτερικά στις εκλογές για το ΔΣ.

Υπάρχουν οι λεγόμενοι "σύλλογοι σφραγίδας" οι οποίοι έχουν εκατοντάδες μέλη που αναγκάστηκαν να γίνουν μέλη του συγκεκριμένου συλλόγου για να αποκτήσουν κάποια βεβαίωση (πχ βεβαίωση για μελισσοκομικό βιβλιάριο) και από τότε δεν ξαναπάτησαν το πόδι τους.  Αν ο πυρήνας  εκείνου του συλλόγου αποτελείται από μία παρέα 10-20  ατόμων γνωστών μεταξύ τους, εύκολα θα μπορούσαν να φτιάξουν πλαστά χαρτιά, ότι δήθεν έγιναν αρχαιρεσίες στις οποίες έλαβαν μέρος πχ 400 άτομα, ενώ δεν έχει πατήσει κανείς, και στέλνουν στην ομοσπονδία 20 αντιπροσώπους ή και περισσότερους.   

Έτσι αυτά τα 10-20 άτομα έχουν περισσότερη δύναμη από έναν σύλλογο που έχει 100+ άτομα. Ενδέχεται μάλιστα να εκλέξουν δικά τους άτομα και μέσα στο ΔΣ της ομοσπονδίας.
Να λοιπόν γιατί η πολιτεία ορίζει δικαστικό αντιπρόσωπο, που όμως … δεν εφαρμόζεται από κάποιος συλλόγους.

Για να είμαστε λοιπόν νόμιμοι ως σύλλογοι και να έχουμε νόμιμη ΟΜΣΕ,  θα πρέπει τα αποτελέσματα των αρχαιρεσιών των μελισσοκομικών συλλόγων να στέλνονται στην ΟΜΣΕ βεβαιωμένα υποχρεωτικά από τον δικαστικό αντιπρόσωπο. Διαφορετικά ο σύλλογος που δεν συμμορφώνεται δεν μπορεί να  έχει δικαίωμα συμμετοχής στην ΟΜΣΕ. 

Αυτό δεν είναι μόνον νόμιμο, αλλά είναι και δίκαιο, ηθικό και λογικό.  Και δεν βλέπω τον λόγο να αντιδράσει κάποιος πάνω σε αυτό, εκτός και αν η αντίδρασή του κινείται εκ του πονηρού.

Μπορούμε να έχουμε δικαστικό αντιπρόσωπο με αίτηση στο πρωτοδικείο της περιοχής μας.  Εύκολο και ανέξοδο … δεν υπάρχουν δικαιολογίες.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι αυτά που αναφέρει ο νόμος περί "συνδυασμών" … τα οποία έχουν νόημα μόνον σε κομματικοποιημένες εκλογές, δηλαδή σε συνδυασμούς που πρόσκεινται σε κάποιο πολιτικό κόμμα. Μακριά από εμάς τέτοιου είδους διχόνοια  … εξορκισμό με αγιασμό και απήγανο.