Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013

Υπογράψτε για την απαγόρευση των νεονικοτινοειδών.

Η ΟΜΣΕ μετά από πάγιο αίτημά της για κατάργηση των νεονικοτινοειδών φαρμάκων και με την ευκαιρία της νέας έκθεσης της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA), στην οποία  για πρώτη φορά καταδικάζονται 3 νεονικοτινοειδή και τονίζονται οι κίνδυνοι που επιφέρουν, ξεκίνησε τη διαδικασία συλλογής υπογραφών στο  https://www.change.org/savebeesgr . Οι ηλεκτρονικές αυτές υπογραφές απευθύνονται στα μέλη της  Μόνιμης Επιτροπής Ασφάλειας Τροφίμων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο στόχος είναι η κατάργηση των νεονικοτινοειδών. Τη διαδικασία αυτή ακολουθούν ταυτόχρονα και πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης.
 
Παρακαλούμε πολύ να μπείτε όλοι στον κόπο να υπογράψετε την ηλεκτρονική αυτή αίτηση και να διαδώσετε το μήνυμα παντού!
Κάντε το άμεσα.
 
Από το γραφείο της ΟΜΣΕ

Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2012

Να κινηθεί η ΟΜΣΕ για τους ψεκασμούς του φοίνικα.

Ο Δήμος Λαυρεωτικής εξέδωσε  την παρακάτω ανακοίνωση για τους ψεκασμούς του φοίνικα:
 "http://www.lavreotiki.gr/images/stories/ANAKOINVSEIS/A____.pdf"
 και νομίζει ότι έτσι αποφεύγει τις ευθύνες.(τουλάχιστον εκείνος ο δήμος εξέδωσε ανακίνωση, άλλοι όχι)

Στο τέλος της ανακοίνωσης αναφέρει ότι: "Παρακαλούνται οι μελισσοκόμοι της περιοχής όπως λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για αποφυγή ζημιών στα μελίσσια."

Κάποιος μελισσοκομικός φορέας πρέπει να τους εξηγήσει ότι τα  "απαραίτητα μέτρα" θα πρέπει να τα πάρει ο ίδιος ο δήμος που σκορπάει τα δηλητήρια, και όχι οι μελισσοκόμοι.
Τα μέτρα είναι απλά:  θα πρέπει δηλαδή να κόψει τις ταξιανθίες ώστε οι μέλισσες αλλά και τα άλλα άγρια ωφέλιμα επικονιαστικά έντομα να μην βρίσκουν δηλητηριασμένη τροφή.  

Αν νομίζει ο δήμος ότι έχει το δικαίωμα να δηλητηριάζει όλα τα είδη της άγριας μέλισσας όπως πχ οι βομβίνοι, αλλά και των άλλων επικονιαστικών εντόμων,  είναι γελασμένος, και πολύ εύκολα μπορεί να αντιμετωπίσει την κατηγορία της ζωοκτονίας εξ΄αμελείας.
Το 84% των καλλιεργούμενων ειδών στην ευρωπαϊκή γεωργία εξαρτάται για τη γονιμοποίησή τους από τις μέλισσες και τα άλλα επικονιαστικά έντομα, τα οποία δεν έχει δικαίωμα ο κάθε δήμος να καταστρέφει.

Άλλωστε  δεν είναι δυνατόν κάθε τόσο που θελήσει κάποιος να ψεκάσει, οι μελισσοκόμοι να κουβαλάνε πανικόβλητοι εκατοντάδες μελίσσια ... δεν μπορεί η μελισσοκομία να βρίσκεται διαρκώς υπό διωγμό. 

Προτείνω λοιπόν ότι θα πρέπει καταρχήν να ενεργήσει η συνομοσπονδία (ΟΜΣΕ). Παρόλο που από το γενικότερο νομικό πλαίσιο όποιος ψεκάζει δίχως να παίρνει ΕΚΕΙΝΟΣ κάθε μέτρο προφύλαξης, καθίσταται υπεύθυνος για τις ζημιές που προκαλεί στους άλλους, θα πρέπει και η ΟΜΣΕ να ζητήσει και να πετύχει την έκδοση υπουργικής απόφασης που να υποχρεώνει σαφέστατα τους δήμους ή οποιονδήποτε άλλον, να έχει πρώτα κόψει τις ταξιανθίες από τους φοίνικες πριν επιχειρήσει οποιονδήποτε τοξικό ψεκασμό. Η ΟΜΣΕ οφείλει να κινηθεί προς εκείνη την κατεύθυνση (αν δεν το έχει ήδη πράξει και να επιμείνει μέχρι να το πετύχει.  Αλλά η ΟΜΣΕ που βρίσκεται στην Λάρισα, και δεν αντιμετωπίζει ακόμα τέτοιο πρόβλημα,  δεν θα ενεργήσει αν δεν της το ζητήσουμε εμείς οι μελισσοκόμοι της Αττικής και νοτίου Ελλάδος. 



Το σκαθάρι του φοίνικα.
Οι ταξιανθίες (τσαμπιά με άνθη) του φοίνικα. Θα πρέπει να κοπούν  πρίν τον ψεκασμό,  που είναι πράγμα απλό, ανέξοδο και γρήγορο, και όχι να κουβαλάνε οι μελισσοκόμοι τα μελίσσια τους από νομό σε νομό που είναι χρονοβόρο δύσκολο και πολυέξοδο. Φωτογραφία John Tann

Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2012

Νεονικοτεινοειδή και Νομοθεσία

Κατεβάστε οπωσδήποτε σε αρχείο pdf τις διαφάνειες της ομιλίας του καθηγητή για το θέμα των Νεονικοτεινοειδών φυτοφαρμάκων που έκανε στην ημερίδα "Φυτοπροστασία - Μελισσοκομία" της 18-02-2012 

Παραθέτω κείμενο του καθηγητή  ΑΠΘ Μελισσοκομίας-Σηροτοφίας κ. Ανδρέα Θρασυβούλου σχετικά με την νομοθεσία περί Νεονικοτεινοειδών φυτοφαρμάκων και τις επιδράσεις τους στην μελισσοκομία. 


ΜΠΟΡΕΙ Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΝΑ 
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΙ ΤΙΣ ΜΕΛΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΙΣ;
Ανδρέας Θρασυβούλου
Εργαστήριο Μελισσοκομίας-Σηροτοφίας, Σχολή Γεωπονίας
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
thrasia@agro.auth.gr
www.beelab.gr

Φαρμακευτικά σκευάσματα τις ομάδας των νεονικοτινοειδών ενοχοποιούνται για τις μεγάλες απώλειες των μελισσών που παρατηρούνται στην χώρα μας και σ’ όλη την Ευρώπη. Οι δραστικές τους ουσίες παραμένουν στον αγρό για μεγάλο χρονικό διάστημα, απορροφούνται από τις ρίζες ή το φύλλωμα του φυτού, μεταφέρονται στο νέκταρ και στη γύρη και θανατώνουν τις μέλισσες και το γόνο τους, παρεμβαίνουν στο σύστημα επικοινωνίας και συμπεριφοράς των μελισσών και επηρεάζουν σημαντικά τις αποδόσεις τους.
Οι περισσότερες πληροφορίες αναφέρονται στα νεονικοτινοειδή ως επενδυτικά σπόρου για καλλιέργειες όπως το καλαμπόκι, η ελαιοκράμβη, ο ηλίανθος, τo σιτάρι και άλλα. Τα νεονικοτινοειδή όμως χρησιμοποιούνται και ως ψεκαστικά φυλλώματος δεκάδων άλλων καλλιεργειών. Για παράδειγμα το σκεύασμα Confidor O TEQ με δραστική ουσία το imidacloprid διατίθεται στην Ελλάδα για ψεκασμό του φυλλώματος και για ριζοποτίσματα της αχλαδιάς, πορτοκαλιάς, μανταρινιάς, λεμονιάς, γκειπ-φρουτ, καπνού, πατάτας, ροδακινιάς, ντομάτας, αγγουριού, καπνού κ.α. Το σκεύασμα Actara με δραστική ουσία το νικοτινοειδές thiamethoxam διατίθεται και χρησιμοποιείται στην χώρα μας ως ψεκαστικό φυλλώματος στις μηλιές, αχλαδιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, μανταρινιές, βαμβακιού. Χρησιμοποιείται επίσης στα λαχανικά θερμοκηπίου και υπαίθρου όπως το αγγούρι, η ντομάτα, η μελιτζάνα, η πιπεριά, το καρπούζι, το πεπόνι, το κολοκύθι, η πατάτα καθώς επίσης σε πληθώρα καλλωπιστικών φυτών. Αυτά είναι μόνο δύο από τα πολλά φαρμακευτικά σκευάσματα που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά τα οποία εφαρμόζονται σε δεκάδες καλλιεργούμενα φυτά και σε αρκετές περιπτώσεις καταλήγουν σε αυτοφυή βλάστηση σχηματίζοντας ένα πραγματικό δίκτυ θανάτου για τις μέλισσες.

Οι δηλητηριάσεις των μελισσών προκάλεσαν έντονες διαμαρτυρίες των μελισσοκόμων με αποτέλεσμα την αναστολή άδειας κυκλοφορίας σκευασμάτων που περιείχαν νεονικοτινοειδή στην Γαλλία, στη Γερμανία, στη Σλοβενία και στην Ιταλία. Η αναστολή των εγκρίσεων χρήσης των νεονικοτινοειδών τεκμηριώθηκε με βάση την επικινδυνότητά τους στις μέλισσες και γενικότερα στις δυσμενείς επιδράσεις στο περιβάλλον και στηρίχθηκε σε οδηγίες και κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρώπη γενικότερα θεωρεί ότι η χρήση φυτοπροστατευτικών ουσιών είναι επιζήμια στη υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον και ζητά από κάθε κράτος μέλος με εθνικά σχέδια δράσης να περιορίσει τις δυσμενείς επιπτώσεις από τη χρήση τους. Στο άρθρο αυτό σχολιάζεται η Ευρωπαϊκή νομοθεσία βάση της οποίας θα πρέπει και εμείς ως Ελλάδα να επιδιώξουμε να περιορίσουμε τη χρήση των δηλητηρίων που αφανίζουν τις μέλισσες.

Οδηγία 2009/128/ΕΚ
Με βάση την οδηγία 2009/128/ΕΚ για την ορθολογική χρήση γεωργικών φαρμάκων τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν την αρχή της πρόληψης με τον περιορισμό ή την απαγόρευση της χρήσης γεωργικών φαρμάκων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ή περιοχές, ώστε να μειωθούν οι επιπτώσεις από τη χρήση των γεωργικών φαρμάκων στην υγεία του ανθρώπου και στο περιβάλλον (άρθρο 2, παρ. 3): Σύμφωνα με το άρθρο αυτό η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα ως χώρα να σταματήσει ή να περιορίσει τη χρήση των νεονικοτινοειδών τα οποία επιβαρύνουν τις καλλιέργειες, παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο περιβάλλον, μεταφέρονται σε μη στόχους φυτά, θανατώνουν τις μέλισσες και άλλους επικονιαστές και συμβάλουν στην υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος.

Μάλιστα η Ευρωπαϊκή Ένωση καλεί τα κράτη μέλη να θεσπίσουν Εθνικά σχέδια για τον καθορισμό ποσοτικών στόχων, μέτρων, χρονοδιαγραμμάτων και δεικτών για τη μείωση των κινδύνων και των επιπτώσεων από τη χρήση των γεωργικών φαρμάκων. Παράλληλα ενθαρρύνει προσεγγίσεις οι οποίες θα μειώσουν την εξάρτηση από τη χρήση των γεωργικών φαρμάκων (άρθρο 4, παρ.1): Τα Εθνικά σχέδια δράσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν δείκτες κινδύνου για την παρακολούθηση της χρήσης των φυτοπροστατευτικών προϊόντων που προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία.

Συνεπώς, η Ελλάδα όχι μόνο μπορεί αλλά είναι υποχρεωμένη ως χώρα να καταρτίσει σχέδιο δράσης περιορισμού των επικίνδυνων φυτοφαρμάκων, να ενημερώσει την Ε.Ε και να ορίσει χρονοδιαγράμματα εφαρμογής. Είναι πολύ σημαντικό επίσης ότι για την κατάρτιση και την αναθεώρηση των Εθνικών Σχεδίων δράσης για την μείωση χρήσης των φυτοφαρμακευτικών προϊόντων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις των μελισσοκόμων και των φορέων τους καθώς επίσης των επιστημονικών ομάδων της χώρας και κάθε ενδιαφερομένου. Τα εθνικά σχέδια δράσης θα πρέπει να κοινοποιηθούν στην Επιτροπή μέχρι τις 14 Δεκ. 2012 και θα επανεξετάζονται τουλάχιστο κάθε 5 χρόνια.

Σημαντικό είναι επίσης το άρθρο 5 της οδηγίας 2009/128/ΕΚ βάση του οποίου το κάθε κράτος μέλος πρέπει να μεριμνήσει ώστε όλοι οι επαγγελματίες χρήστες, διανομείς και σύμβουλοι φυτοφαρμακευτικών προϊόντων να καταρτιστούν σωστά. Η κατάρτισή μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και τους κινδύνους που ενέχει η χρησιμοποίηση των φαρμάκων στα φυτά που δεν αποτελούν στόχο, τα ωφέλιμα έντομα, την άγρια πανίδα και χλωρίδα και το περιβάλλον γενικότερα (παράρτημα Ι 3γ). Μάλιστα μέχρι τις 14/12/2013 θα πρέπει να θεσπιστούν συστήματα χορήγησης πιστοποιητικού στους χρήστες που θα αποδεικνύει την επαρκή γνώση στους κινδύνους χρήσης των προϊόντων αυτών. Ο κλάδος θα πρέπει βάση του άρθρου αυτού να ζητήσει να συμμετάσχει ενεργά στην κατάρτιση των γεωργών και να καλλιεργήσει σ’ αυτούς το σεβασμό που θα πρέπει να έχουν στη μέλισσα η οποία προσφέρει τόσα πολλά μέσω της επικονίασης στις καλλιέργειές τους. Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοιου είδους εκπαιδεύσεις αγροτών, διοργανώνονται και πραγματοποιούνται στο εξωτερικό από φορείς που δίνουν έμφαση στην αξία των επικονιαστών. Οι μελισσοκόμοι θα πρέπει να είναι και είναι σύμμαχοι με τους αγρότες καλλιεργητές στην διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος.

Στο άρθρο 15 της οδηγίας 2009/128/ΕΚ θεσπίζονται εναρμονισμένοι δείκτες κινδύνου από τη χρήση των φυτοπροστατευτικών ουσιών. Ωστόσο, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν υφιστάμενους εθνικούς δείκτες ή να υιοθετούν άλλους κατάλληλους δείκτες επιπλέον των εναρμονισμένων. Αυτό είναι απαραίτητο να γίνει στη χώρα μας γιατί ο τρόπος εξάσκησης της μελισσοκομίας στην Ελλάδα με την μεγάλη πυκνότητα μελισσών και τις συνεχείς μετακινήσεις διαφέρει από πολλές Ευρωπαϊκές χώρες. Επί πλέον, το επίπεδο ενημέρωσης και εκπαίδευσης των γεωργών μας στην σωστή χρήση φυτοπροστατευτικών ουσιών υπολείπεται από εκείνο του μέσου ευρωπαίου γεωργού. Άλλωστε εάν δεν καθοριστούν εθνικοί δείκτες επικινδυνότητας των νεονικοτεινοειδών ποτέ δεν θα γίνει γνωστό εάν οι ευρωπαϊκοί δείκτες εκφράζουν την πραγματικότητα στη χώρα μας.

Η συμμόρφωση των κρατών μελών με την οδηγία θα πρέπει να γίνει μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου 2011. Συνεπώς ο χρόνος που απομένει είναι ελάχιστος και θα πρέπει να δραστηριοποιηθούν όλες οι δυνάμεις του κλάδου προς την κατεύθυνση αυτή. Να αξιοποιηθούν τα αποτελέσματα του τριετούς προγράμματος έρευνας που χρηματοδότησε το ΥΑΑΤ για τρεις συνεχείς χρονιές (2008-2010) σε έξι ερευνητικά κέντρα της χώρας. Το πρόγραμμα εκείνο περιλάμβανε μελέτη των δυσμενών επιδράσεων των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών, των φυτοπροστατευτικών ουσιών και των ατμοσφαιρικών ρύπων στη μελισσοκομία και θα έδωσε επαρκή στοιχεία στα οποία μπορούμε να στηριχθούμε ως κλάδος για να ζητήσουμε τον περιορισμό των νεονικοτινοειδών και τον καθορισμό των δεικτών επικινδυνότητας.

Οδηγία 2003/35/ΕΚ
Η οδηγία αυτή δίνει τη δυνατότητα συμμετοχής του ενδιαφερόμενου κοινού στην κατάρτιση των Εθνικών σχεδίων δράσης και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον. Ως «ενδιαφερόμενο κοινό» νοείται ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, οι ενώσεις, οι οργανώσεις ή οι ομάδες τους των οποίων το συμφέρον θίγεται, ή ενδέχεται να θιγεί ή διακυβεύεται από αποφάσεις που αφορούν διαδικασίες για το περιβάλλον. Έτσι, μεμονωμένοι μελισσοκόμοι και οι οργανώσεις τους οι οποίοι ζημιώνονται από την ευρεία χρησιμοποίηση των νεονικοτινοειδών έχουν το δικαίωμα να συμμετάσχουν ακόμα και στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για την προστασία των μελισσών από τις δηλητηριάσεις.

Οδηγία 2010/21/ΕΕ
Σύμφωνα με την οδηγία 2010/21/ΕΕ της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ τα νεονικοτινοειδή clothianidin, thiamethoxam, και imidacloprid επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται ως εντομοκτόνα σε ψεκασμούς εφόσον λαμβάνονται μέτρα περιορισμού του κινδύνου δηλητηρίασης των μελισσιών. Το fipronil επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο ως επενδυτικό σπόρου. Εάν αποδειχθεί ότι τα μέτρα που λαμβάνονται για τον περιορισμό των απωλειών των μελισσών από τη χρήση των νεονικοτινοειδών ως ψεκαστικών δεν είναι επαρκή με αποτέλεσμα απώλειες στα μελίσσια, θα υπάρξει βάσιμο επιχείρημα για να ζητηθεί από τη χώρα μας η αναστολή της άδειας χρήσης τους σύμφωνα με την οδηγία 2009/128/ΕΚ.

Οδηγία 91/414 του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1991
Η οδηγία 91/414 είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί καθορίζει τις προϋποθέσεις έγκρισης και διάθεσης των φυτοπροστατευτικών προϊόντων. Όπως και οι προηγούμενες οδηγίες, έτσι και αυτή προβλέπει τη δυνατότητα κάθε κράτους μέλους όταν έχει βάσιμους λόγους ότι ένα προϊόν, το οποίο έχει εγκρίνει θέτει σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου ή των ζώων ή το περιβάλλον, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να περιορίζει ή να απαγορεύει προσωρινά τη χρήση ή την πώληση του συγκεκριμένου προϊόντος στην επικράτειά του (Άρθρο 11). Οι μέλισσες στην οδηγία αυτή χρησιμοποιούνται ως δείκτης για τις επιδράσεις των φυτοφαρμακευτικών ουσιών σε μη στόχους ασπόνδυλους οργανισμούς.

H επικινδυνότητα των φυτοφαρμακευτικών ουσιών στις μέλισσες, σύμφωνα με την οδηγία αυτή, καθορίζεται από τον παρακάτω λόγο:

Μέγιστη δόση εφαρμογής δραστικής ουσίας ανά εκτάριο σε γραμμάρια/ LD50 σε mg

Όπου LD50 είναι η συγκέντρωση της δραστικής ουσίας που απαιτείται για να θανατώσει το 50% του πληθυσμού των μελισσών. Όταν ο λόγος αυτός, ο οποίος ονομάζεται Συντελεστής κινδύνου (Σ.Κ.) στα αγγλικά Ηazard Quotient, είναι μικρότερος από 50, το σκεύασμα θεωρείται ακίνδυνο. Όταν ο Σ.Κ. ξεπεράσει το 50 το σκεύασμα θεωρείται επικίνδυνο εκτός εάν, με κατάλληλη αξιολόγηση του κινδύνου, αποδειχθεί ότι η χρήση του φυτοπροστατευτικού προϊόντος, υπό τους προτεινόμενους όρους χρήσης, δεν έχει απαράδεκτη επίπτωση στις προνύμφες των μελισσών, τη συμπεριφορά των μελισσών, την επιβίωση και ανάπτυξη του μελισσιού.

Ο Σ.Κ. των νεονικοτινοειδών όμως είναι αρκετά κάτω από το δείκτη επικινδυνότητας. Για παράδειγμα το imidaclopid έχει Σ.Κ. μόλις 1,85 και το clothianidin 4,95-20,85. Σύμφωνα με τους χαμηλούς αυτούς δείκτες τα νεονικοτινοειδή έλαβαν άδεια κυκλοφορίας και κυκλοφορούν ελεύθερα στην Ευρωπαϊκή αγορά εκτός από κάποιες χώρες όπως η Γερμανία, Σλοβενία, Γαλλία και Ιταλία οι οποίες κατάφεραν να τα περιορίσουν

Αντίθετα με την οδηγία της Ε.Ε. ο μελισσοκομικός κλάδος θα πρέπει να στηρίξει ότι ο υπολογισμός του Σ.Κ. όπως δίνεται από την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι λανθασμένος. Είναι λανθασμένος γιατί υπολογίζει μόνο την οξεία τοξικότητα στις μέλισσες και όχι την χρόνια. Τα νεονικοτινοειδή είναι διασυστηματικά φάρμακα και είναι ιδιαίτερα σταθερά στο έδαφος. Η διάρκεια ημιζωής του imidacloprid στο έδαφος είναι 1000 ημέρες και του Clothianidin 1155 ημέρες. Έτσι, τα δηλητήρια αυτά παραμένουν στο έδαφος μέχρι την επόμενη σοδειά με την οποία θα ανανεωθούν. Ουσιαστικά παραμένουν στο έδαφος για πάντα. Πηγές των δηλητηρίων αυτών δεν είναι μόνο τα συγκεκριμένα φυτά αλλά και όλη η αυτοφυής βλάστηση η οποία θα ακολουθήσει. Από τα φυτά αυτά οι μέλισσες συλλέγουν γύρη σε συγκεντρώσεις που δεν τις θανατώνει (3-10 μg/kg) την μεταφέρουν και την αποθηκεύουν στην κυψέλη τους. Η συνεχή χρήση της δηλητηριασμένης αυτής γύρης από τις μέλισσες δημιουργεί χρόνια τοξικότητα η οποία εκφράζεται με μειωμένη ικανότητα αναζήτησης και κατανάλωσης τροφής, ελάττωση όσφρησης, αποσυντονισμό στην επικοινωνία, θανάτωση του γόνου, περιορισμού της ωοτοκίας και άλλες δυσμενείς επιπτώσεις. Οι δυσμενείς αυτές επιπτώσεις δυστυχώς δεν προσμετρούνται από το συντελεστή επικινδυνότητας της οδηγίας 91/414.

Ένα δεύτερο επιχείρημα το οποίο θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τον περιορισμό των νεονικοτινοειδών είναι η συνεργιστική δράση που έχουν οι φαινομενικά μικρές συγκεντρώσεις τους στη γύρη με τα χημικά σκευάσματα που χρησιμοποιεί ο μελισσοκόμος μέσα στη κυψέλη για να περιορίσει την προσβολή από βαρρόα. Η μελέτη της συνεργιστικής δράσης των νεονικοτινοειδών και των χημικών ουσιών από τις θεραπευτικές επεμβάσεις του μελισσοκόμου ασφαλώς θα μας δώσουν πολλές εξηγήσεις για τις απώλειες των μελισσών.

Επίλογος
Οι οδηγίες της ΕΕ δίνουν τη δυνατότητα στον κλάδο να αντιδράσει στις μεγάλες καταστροφές που δημιουργούνται στα μελίσσια από την ευρεία χρήση των νεονικοτονοειδών. Το Κράτος είναι υποχρεωμένο μέχρι το Δεκέμβριο του 2011 να καταρτίσει πρόγραμμα προστασίας των μελισσών από τα σκευάσματα αυτά, να καθορίσει δείκτες επικινδυνότητας και να συνεργαστεί με το μελισσοκομικό κλάδο προκειμένου να περιοριστούν οι δυσμενείς επιδράσεις από τη χρήση των νεονικοτινοειδών. Άμεσα θα πρέπει συγκληθεί συνάντηση των αρμοδίων φορέων του Υπουργείου, των εκπροσώπων των μελισσοκόμων και των ειδικών επιστημόνων, να παρουσιαστούν τα μέχρι σήμερα δεδομένα από την έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη χώρα μας, να γίνουν γνωστές οι απώλειες των μελισσών και οι δυσμενείς επιδράσεις από τη χρήση των νικοτινοειδών, η χρόνια τοξικότητα, να γίνουν προτάσεις και να τεθούν χρονοδιαγράμματα θεραπείας του προβλήματος όπως ακριβώς επιτάσσουν οι οδηγίες και οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.



Ευχαριστώ τον κ. Ανδρέα Θρασυβούλου για την ευγενή παραχώρηση του υλικού.

Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011

Τοποθέτηση των Μελισσοσμηνών.

Η νομοθεσία απαγορεύει την τοποθέτηση μελισσοσμηνών κοντά σε δρόμους, κοντά σε μεμονωμένα σπίτια, κοντά σε ποιμνιοστάσια κλπ. Αυτό το πρόβλημα προστίθεται στην γενικότερη έλλειψη τοποθεσιών μελισσοκομικού ενδιαφέροντος, και οδηγεί σε κατάσταση απελπιστικής έλλειψης κατάλληλων τόπων για την τοποθέτηση μελισσοσμηνών στις περιόδους ανθοφορίας.
Η έλλειψη αυτή δημιουργεί μεγάλη ανασφάλεια στους μελισσοκόμους που εκδηλώνεται με το φαινόμενο της "αρπαγής". Αφού δηλαδή τα μέρη αυτά είναι λίγα και ... "όποιος προλάβει", ο κάθε μελισσοκόμος προσπαθεί να "πιάσει" (να αρπάξει) όσα περισσότερα μέρη μπορεί μέσα στις περιοχές μελισσοκομικού ενδιαφέροντος.
Αποτέλεσμα κάποιοι μελισσοκόμοι να έχουν πιάσει πολύ περισσότερο τόπο από όσο πραγματικά χρειάζονται ενώ κάποιοι άλλοι, κυρίως νέοι μελισσοκόμοι, δεν έχουν τόπο να σταθούν.

Ας δούμε το πρόβλημα από κοντά.

Τι ακριβώς σημαίνει "πιάνω" ένα τόπο, και πώς γίνεται αυτό;

Ο μελισσοκόμος ψάχνει για τοποθεσία που έχει μελισσοκομικό ενδιαφέρον, και αφού βρει ένα κατάλληλο μέρος, τότε τοποθετεί εκεί μια άδεια παλιά και άχρηστη κυψέλη ως  "κυψέλη – σημάδι", που δηλώνει στους άλλους μελισσοκόμους ότι εδώ θα φέρει τα μελίσσια του εκείνος. Αν δεν τοποθετήσει "κυψέλη – σημάδι" μπορεί να βρεθεί προ εκπλήξεων, δηλαδή θα έρθει την νύκτα φορτωμένος με τα μελίσσια του, και θα διαπιστώσει ότι κάποιος άλλος έχει τοποθετήσει εκεί μελίσσια . Τότε θα πρέπει  φορτωμένος με 100 – 200 μελίσσια, να ψάξει μέσα στην νύκτα εκ νέου για μέρος, πράγμα αδύνατον! 
Έτσι δημιουργήθηκε μεταξύ των μελισσοκόμων ο ΘΕΣΜΟΣ  της "κυψέλης – σημάδι". 

Μία "Κυψέλη - Σημάδι" 
δηλώνει στους άλλους μελισσοκόμους ότι εδώ κάποιος μελισσοκόμος σύντομα θα τοποθετήσει μελίσσια.
 Μέχρι εδώ δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, όλα είναι λογικά Τα προβλήματα αρχίζουν με την κατάχρηση του θεσμού, δηλαδή το φαινόμενο που ο κάθε μελισσοκόμος αφήνει πολλές παλιές κυψέλες σε διάφορα μέρη για να τα πιάσει (να τα έχει για πάντα δικά του) μήπως και κάποτε μπορεί να του χρειαστούν.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο να έχουν τοποθετηθεί "κυψέλες – σημάδια" σε μέρη που έχουν χρόνια να τοποθετηθούν μελισσοσμήνη. Απλά, κάποιος έβαλε εκεί πριν χρόνια μια – δύο παλιές άχρηστες σάπιες άδειες κυψέλες, και είναι ήσυχος ότι αν ποτέ στην ζωή του χρειαστεί αυτό το μέρος θα το έχει. Άσε αυτή την σάπια κυψέλη  εκεί  -σου λέει-  για να έχω το μέρος δικό μου, τσάμπα είναι!

Θα φέρει τα μελίσσια του εδώ ή όχι; Είναι ακόμα ζωντανός ή έχει πεθάνει;
Να βάλω εκεί τα μελίσσια μου ή όχι;  Γατί ρε συνάδελφε δεν γράφεις επάνω ένα τηλέφωνο να συνεννοηθούμε;
Μπορεί δηλαδή κάποιος μελισσοκόμος να πηγαίνει τα μελίσσια του για χρόνια στα έλατα της Βυτίνας, και ταυτόχρονα όλα αυτά τα χρόνια  με "κυψέλες - σημάδια" να έχει πιάσει  3 – 4 καλά μέρη στα έλατα του Καρπενησίου. Εσύ λοιπόν που θέλεις να τοποθετήσεις τις κυψέλες σου στα έλατα του Καρπενησίου δεν μπορείς,  γιατί με καλή πίστη σέβεσαι το γεγονός ότι εκεί έχει δηλώσει με "κυψέλη – σημάδι" πως θα τα φέρει κάποιος άλλος συνάδελφος.
Στο τέλος της περιόδου διαπιστώνεις ότι εκείνος ο συνάδελφος σε κορόιδεψε βασισμένος στην καλή σου πρόθεση και τον σεβασμό που του έδειξες. Δεν τα έφερε! Εσύ όμως από εκείνο το μέρος περίμενες να βγάλεις μεροκάματο. Αδικία και κοροϊδία.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο όμως έχει αρχίσει να χάνει την δύναμή του ο θεσμός της "κυψέλης – σημάδι", γιατί πλέον κανείς δεν είναι βέβαιος αν η "κυψέλη – σημάδι" αποτελεί ένδειξη ότι πράγματι θα φέρει κάποιος εκεί τα μελίσσια του, ή την έχει παρατήσει εκεί πριν από χρόνια κάποιος ασυνείδητος πλεονέκτης που ούτε και ο ίδιος την θυμάται, κι αν είναι ακόμα ζωντανός … 

Δηλαδή αυτό το καπάκι 600 ετών δηλώνει οτι αυτό το μέρος είναι "πιασμένο"; 
Και αν ναι, αυτό το μέρος χωράει 150 κυψέλες, εκείνος πόσες θα φέρει;
Το έχει βάλει τώρα πρόσφατα ή είναι παρατημένο εκεί 2 -3 χρόνια;
Αυτός που το άφησε εκεί είναι ακόμα εν ζωή ή έχει πεθάνει;
Για τους παλιούς μελισσοκόμους αυτό δεν είναι μεγάλο πρόβλημα γιατί έχουν πλέον πιάσει τους τόπους που χρειάζονται, ίσως και περισσότερους. Για τους νέους μελισσοκόμους όμως, που ακόμα ψάχνουν για μέρη, αυτό είναι σοβαρότατο πρόβλημα. Προχθές έψαξα όλη την Β. Εύβοια για να βρω τόπο να βάλω μερικά μελίσσια στην μελιτωματοφορία του πεύκου, και … απελπίστηκα. Όλοι οι δασικοί δρόμοι και τα ξέφωτα ήταν πιασμένα. Ήταν πιασμένα ακόμα και μέρη που απαγορεύεται η τοποθέτηση μελισσιών, όπως πχ άκρη σε δημόσιους δρόμους. Είχαν τοποθετηθεί "κυψέλες – σημάδια" ακόμα και μέσα σε μέρη που αν βρέξει μπορεί να γεμίσουν νερό. Η κατάσταση ήταν κωμική και  τραγική μαζί!

Παράλληλα το πρόβλημα διευρύνεται από κτηνοτρόφους που δεν θέλουν μελίσσια κοντά στα βοσκοτόπια τους και τοποθετούν διάσπαρτες άδειες "κυψέλες – σημάδια" για να κοροϊδέψουν τους μελισσοκόμους ότι δήθεν τα μέρη εκείνα είναι πιασμένα από άλλους μελισσοκόμους και έτσι να τους διώξουν.

Τι ακριβώς προτείνω ως λύση του προβλήματος.

Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσω ότι το θέμα θα πρέπει να παραμείνει ως ΘΕΣΜΟΣ μεταξύ των μελισσοκόμων, μακριά από κάθε νομοθετικό πλαίσιο. Φαντάζομαι κανείς μας δεν θέλει να υποχρεούται να μαζεύει και παραδίδει στα δασαρχεία έναν τεράστιο φάκελο με έγγραφα – δικαιολογητικά που θα αγανακτήσει για να τα μαζέψει μέσα σε αυτό το απέραντο γραφειοκρατικό χάλι, μετά να πρέπει να κάνει υπεύθυνη δήλωση ότι δεν είναι ελέφαντας, και μετά να περιμένει και να περιμένει, και πάλι να περιμένει πότε θα αποφασίσουν οι δασικοί υπάλληλοι. Φρίκη!

Αφού λοιπόν θα παραμείνει ως θεσμός, θα πρέπει να βελτιωθεί.
1. Κάθε κυψέλη – σημάδι να γράφει επάνω το τηλέφωνο του μελισσοκόμου. Έτσι, με ένα απλό τηλεφώνημα θα ξέρουμε αν ο μελισσοκόμος εκείνος βρίσκεται εν ζωή και αν υπάρχει πράγματι πρόθεση να μεταφέρει εδώ μελίσσια, ή όχι, τουλάχιστον φέτος.

2. Η κυψέλη – σημάδι να έχει επάνω της μερικά φρέσκα κλαδιά, πράγμα που δηλώνει από μακριά ότι πριν από λίγο καιρό ο μελισσοκόμος ήταν εδώ για να ελέγξει αν το σημάδι του εξακολουθεί να υφίσταται, και άρα σκοπεύει σύντομα να μεταφέρει εδώ μελίσσια. (δείτε παρακάτω εικόνα)

Κυψέλη - Σημάδι.  Επάνω της έχει φρέσκα κλαδιά που υποδηλώνουν οτι ο μελισσοκόμος ήταν πρόσφατα εδώ,
άρα ενδιαφέρεται. Επίσης γράφει όνομα και τηλέφωνο του μελισσοκόμου.
Αυτός ο μελισσοκόμος σέβεται τους συναδέλφους του και δεν κοροϊδεύει!
Αν η κυψέλη – σημάδι δεν έχει επάνω ΚΑΙ φρέσκα κλαδιά ΚΑΙ τηλέφωνο (όπως έχει η επάνω φωτογραφία) να θεωρείται εγκαταλελειμμένη, και να πετάγεται από τον μελισσοκόμο που ενδιαφέρεται να τοποθετήσει εκεί μελίσσια.

Να επαναλάβω και να τονίσω ότι το "πιάσιμο" ενός μέρους με τοποθέτηση "κυψέλης – σημάδι"  είναι ΘΕΣΜΟΣ  που στηρίζεται στο φιλότιμο και την καλή πίστη των συναδέλφων μελισσοκόμων, και όχι κάτι που ορίζεται από την νομοθεσία!
Σύμφωνα με την νομοθεσία για εγκατάσταση μόνιμου μελισσοκομείου ο μελισσοκόμος θα έπρεπε να απευθύνεται στο δασαρχείο την περιοχής για να πάρει τη σχετική άδεια. Αυτό όμως δεν το κάνει κανένας. Τουλάχιστον εγώ μέχρι σήμερα δεν έχω γνωρίσει μελισσοκόμο που να παίρνει τέτοια άδεια, διότι είναι πράγμα χρονοβόρο και δύσκολο (χρειάζεται σχεδιαγράμματα, τοπογραφικά, χρόνο, αυτοψίες …), και επιπλέον το δασαρχείο θα έχει ένα φόρτο εργασίας δίχως λόγο.


Θέλω να ακούσω και τις δικές σας προτάσεις.

Τρίτη 23 Αυγούστου 2011

Τo Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης απαξιώνει την έρευνα στη Μελισσοκομία

Παρακάτω δημοσιεύεται γράμμα της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας μελισσοκομίας – Σηροτροφίας προς το Τμήμα Μελισσοκομίας του Υπ.Α.Α.Τ. με κοινοποίηση στον υπουργό και τον υφυπουργό.

Ο Καν. (ΕΚ) 1234/2007 (Ενιαίος Κανονισμός ΚΟΑ) σύμφωνα με τον οποίο καταρτίζονται και επιδοτούνται τα τριετή εθνικά προγράμματα μελισσοκομίας, στην παράγραφο 46 δικαιολογεί την συνέχιση των επιδοτήσεων ως εξής:

«Λαμβάνοντας υπόψη την εξάπλωση της βαρρόας κατά τα τελευταία έτη σε πολλά κράτη μέλη και τις δυσχέρειες, που συνεπάγεται η ασθένεια αυτή για την παραγωγή μελιού, εξακολουθεί να είναι απαραίτητη η δράση σε κοινοτικό επίπεδο, διότι πρόκειται για ασθένεια, που δεν είναι δυνατόν να εκριζωθεί πλήρως και πρέπει να αντιμετωπίζεται με εγκεκριμένα προϊόντα. Υπό τις περιστάσεις αυτές και για να βελτιωθούν η παραγωγή και η εμπορία των προϊόντων μελισσοκομίας στην Κοινότητα, θα πρέπει να καταρτίζονται ανά τριετία εθνικά προγράμματα τα οποία να περιλαμβάνουν ενέργειες τεχνικής βοήθειας, καταπολέμησης της βαρρόας, εξορθολογισμού της εποχιακής μετακίνησης, διαχείρισης της ανασύστασης του κοινοτικού μελισσοκομικού κεφαλαίου, καθώς και συνεργασία σε ερευνητικά προγράμματα σε θέματα μελισσοκομίας και των προϊόντων της, με στόχο τη βελτίωση των γενικότερων συνθηκών παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων μελισσοκομίας»

Η κατάρτιση του εθνικού προγράμματος και η επιλογή των δράσεων του ΥπΑΑΤ θα πρέπει, σύμφωνα με τις αποφάσεις της ΕΕ, να γίνεται με τη συνεργασία του Υπουργείου με τις άλλες αρμόδιες υπηρεσίες καθώς επίσης και με τις Μελισσοκομικές Οργανώσεις, τα Πανεπιστήμια και τα Ερευνητικά Κέντρα της χώρας (Καν 1221/1987, 797/2007). Πράγματι το ΥπΑΑΤ με τα έγγραφά του με αριθ. Πρωτ.337481/15-12-2009 και 242473/23-2-2010 ζήτησε από τους φορείς, τα Πανεπιστήμια και τα Ινστιτούτα, τις απόψεις τους σχετικά με την υλοποίηση του Καν. 1234/2010 για τα έτη 2011, 2012 και 2013. Τόσο οι Μελισσοκομικοί φορείς όσο και τα Πανεπιστήμια και τα Ινστιτούτα τάχθηκαν, μεταξύ των άλλων, θετικά για τη συνέχιση της έρευνας. Οι προτάσεις για έρευνα που κατατέθηκαν περιλάμβαναν τα παρακάτω:

Διερεύνηση της αποτελεσματικότητας των χρησιμοποιούμενων σκευασμάτων εναντίον της βαρρόα και τις επιπτώσεις στις μέλισσες και τα υπολείμματα που αφήνουν.
Διερεύνηση της ανθεκτικότητας της βαρρόα στα διάφορα σκευάσματα.
Μελέτη των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών ιδιαίτερων κατηγοριών μελιού όπως του πολύκομπου, της κουμαριάς, του παλιουριού και της βελανιδιάς.
Διαχωρισμό των εισαγομένων μελιών με τα ελληνικά με βάση τα φυσικοχημικά και μικροσκοπικά χαρακτηριστικά.
Ταυτοποίηση του βασιλικού πολτού και της γύρης, που παράγονται στη χώρα μας, και τη διαφοροποίηση τους από εισαγόμενα προϊόντα.
Ανάπτυξη μεθόδων διαπίστωσης της νοθείας του κεριού και της ποιότητας της ελληνικής πρόπολης.
Μελέτη των επιπτώσεων απουσίας γύρης στα μελίσσια (ξεχειμώνιασμα, ανάπτυξη άνοιξη, προσβολή από νοσεμίαση).
Διερεύνηση της καταλληλότητας των τροφών εμπορίου στη διατροφή των μελισσών .
Πρόγραμμα πρόβλεψης των μελιτωδών εκκρίσεων της πεύκης και της ελάτης.
Διερεύνηση της πληθυσμιακής εξάπλωσης και πυκνότητας του εντόμου Matsucoccusjosephi το οποίο προσβάλει και δημιουργεί ζημιές στη χαλέπιο και την τραχεία πεύκη.
Μελέτη της μελισσοχωρητικότητας περιοχών που φιλοξενούν μεγάλο αριθμό μελισσιών για την εκμετάλλευση μελιτωδών εκκρίσεων (Κρήτη, Χαλκιδική, Θάσος, Εύβοια κ.ά).
Καταγραφή της μελισσοκομικής χλωρίδας.
Καθορισμό του γενετικού υλικού των φυλών μελισσών στην Ελλάδα και γενετική βελτίωση της μέλισσας.

Το ΥπΑΑΤ παρά το γεγονός ότι η έρευνα είναι απαραίτητη δράση για την υλοποίηση του Καν. 1234/2007, παρά το γεγονός ότι κατατέθηκαν έγκαιρα προτάσεις από όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς, όπως προβλέπεται από τους κανονισμούς της Ε.Ε. για συνέχιση της έρευνας, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν σημαντικά προβλήματα τα οποία απασχολούν την Ελληνική Μελισσοκομία και τα οποία μπορούν να λυθούν μόνο με την βοήθεια της έρευνας (βλέπε προτάσεις φορέων), κατήργησε τη δράση έρευνα από το πρόγραμμα του 2011 και μετέφερε τα χρήματα σε άλλες δράσεις.

Αυτό που ιδιαίτερα θλίβει δεν είναι το γεγονός ότι δεν δόθηκαν έστω τα ελάχιστα κονδύλια στην έρευνα που αρχικά είχε αποφασισθεί (50.000 ευρώ από το σύνολο των 5.400.000 ευρώ, μόλις 0,9% του συνόλου), αλλά η απαξιωτική του στάση απέναντι στην έρευνα και γενικά στους ερευνητές της χώρας. Γιατί αγνοούνται τα ερευνητικά αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν σε 4 Πανελλήνια Επιστημονικά Συνέδρια, καθώς και οι νέες γνώσεις που έχουν αποκτηθεί μέσα από την ερευνητικής προσπάθεια των Ελλήνων ερευνητών σχετικά, με τα προϊόντα της μέλισσας, τους χειρισμούς, τις μελιτοεκκρίσεις, την χλωρίδα, τους εναλλακτικούς τρόπους αντιμετώπισης των ασθενειών των μελισσών και άλλα πρακτικά θέματα;
Αναγκαζόμαστε να υπενθυμίσουμε το ΥπΑΑΤ ότι η χρηματοδότηση δίνεται από την ΕΕ για να αντιμετωπιστούν βασικά προβλήματα του κλάδου για τα οποία η έρευνα, αποτελεί το κλειδί για την επίλυσή τους.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η κατάσταση αυτή πρόκυψε εκ παραδρομής.
Για τον λόγο αυτό το Δ.Σ. της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Μελισσοκομίας – Σηροτροφίας δηλώνει πρόθυμο να ενημερώσει σχετικά με το τι πραγματοποιήθηκε και τι άλλαξε, τα τελευταία 10 χρόνια, μέσω της προσφοράς της έρευνας στον κλάδο της Μελισσοκομίας, τους αρμόδιους του Τμ. Μελισσοκομίας του Υπουργείου, καθώς και να συνδράμει, με όποιο τρόπο της ζητηθεί, για την κατά το δυνατό καλύτερη αξιοποίηση των πόρων της Μελισσοκομίας.

Προς αυτή την κατεύθυνση θα προβούμε σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες, τόσο προς την Ελληνική Κυβέρνηση, όσο και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.



Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία Μελισσοκομίας-Σηροτροφίας

Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011

Σχετικά με το Gaucho (Νεονικοτινοειδή)

Τα νεονικοτινοειδή είναι μια ομάδα φυτοφαρμάκων με τα οποία εμποτίζονται οι σπόροι με στόχο την προφύλαξή τους από τα διάφορα έντομα και μύκητες μέχρι το φύτρωμά τους. Το φυτό που προέρχεται από εμβαπτισμένο σπόρο είναι ολόκληρο τοξικό για τα έντομα, ενώ τελικά τα νεονικοτινοειδή θα καταλήξουν στο πιάτο μας.

Τα φυτοφάρμακα αυτά έχουν ανιχνευθεί στο χώμα, στα διάφορα μέρη των φυτών καθώς και στη γύρη τους. Η ποσότητα τους στη γύρη των φυτών είναι τέτοια που μπορεί να επηρεάσει τις μέλισσες και να τους δημιουργήσει προβλήματα προσανατολισμού. Μια ιταλική έρευνα απέδειξε ότι το φυτοφάρμακο αυτό σε ποσότητα 500-1000 μέρη στο εκατομμύριο αποπροσανατολίζει τις μέλισσες και δεν βρίσκουν το δρόμο επιστροφής στις κυψέλες τους και πεθαίνουν, ενώ σε πιο χαμηλό ποσοστό /100 μέρη στο εκατομμύριο/ ο αποπροσανατολισμός των μελισσών διαρκούσε 24 ώρες πριν τα καταφέρουν τελικά να επιστρέψουν στις κυψέλες τους.

Χρησιμοποιούνται επίσης και στην καλλιέργεια ζαχαρότευτλων. Η ζάχαρη που χρησιμοποιείται από τους μελισσοκόμους για ενίσχυση των μελισσιών τους τον χειμώνα μπορεί να θέτει σε κίνδυνο την ζωή των μελισσών, αν προέρχεται από τέτοια ζαχαρότευτλα. Η χρήση ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο δεν έχει κίνδυνο. Άν έχετε διαφορετικές πληροφορίες σας παρακαλώ αναφέρετε τις.
http://bizy-the-bee.blogspot.com/2010/06/blog-post.html

Σπόροι καλαμποκιού εμβαπτισμένοι σε Gaucho


Το πρόβλημα αυτό είναι το πρώτο που επισημαίνει ο MELISSOCOSMOS και που θα στείλει και στο Blog που δημιουργήθηκε για την καταγραφή των προβλημάτων της μελισσοκομίας.

Είναι ένα πρόβλημα που η ομοσπονδία μας πρέπει να το παλέψει.
Γράφω αυτά που ξέρω και κατάφερα να μάθω έως τώρα στην δημοσίευση για το Gaucho.

Έχω να πω ακόμα το εξής:
Μετά την ομαδική διαδικτυακή διαμαρτυρία που έκαναν ενωμένα τα μελισσοκομικά Blogs στις 2 Αυγούστου κατά των φυτοφαρμάκων έγιναν οι εξής κινήσεις.
Μίλησα με τον ιδιαίτερο του κυρίου Καρχιμάκη στο υπουργείο Αγροτικής ανάπτυξης, μετά από τηλεφώνημα που μου έκανε για την εν λόγο διαμαρτυρία μας.
Ο κύριος Καρχιμάκης ήταν τότε υφυπουργός, ενώ τον ιδιαίτερο του τον έλεγαν κύριο Κουρή.
Του είπα πως έχουν τα πράγματα σχετικά με την εμβάπτιση των σπόρων στο Gaucho. Μου δήλωσε άγνοια, "ήταν ένα πρόβλημα που δεν τους το είχε θέσει κανείς", μου είπε.
Όλα αυτά είναι καταγεγραμμένα σε ανάρτηση εδώ:


Μου είπε λοιπόν ο κύριος Κουρής ότι δεν γνώριζε καν το θέμα, και ζήτησε λίγο χρόνο για να ενημερωθεί και να δει αν είναι έτσι όπως του τα είπα.

Μου είπε ωστόσο ότι δεν ήταν αρνητική η πρόθεση του υπουργείου προς τους μελισσοκόμους και σίγουρα υπήρχαν περιθώρια για να γίνει κάτι.

Δυστυχώς μετά από αυτό έγινε ανασχηματισμός της κυβέρνησης, κι ο κύριος Καρχιμάκης έφυγε από το υπουργείο Αγροτικής ανάπτυξης.

Ο κ. Ντούρας σε τηλεφωνική μας επικοινωνία  είπε ότι η ΟΜΣΕ μετέφερε το θέμα του Gaucho στον κύριο Σκανδαλίδη .

Η απάντηση του υπουργείου είναι ότι πρόκειται για ένα σύνθετο πρόβλημα. Πρόκειται για μια χημική ουσία που παράγει μια πανίσχυρη πολυεθνική εταιρεία, και για να αποσυρθεί πρέπει να παρουσιαστεί έρευνα επιστημόνων που να επιβεβαιώνει την καταστροφική της δράση.
Αυτά κατάλαβα εγώ τουλάχιστον από την κουβέντα που είχαμε με τον Αντιπρόεδρο της ΟΜΣΕ.
Θέλουν έρευνα που να λέει ότι δηλαδή το Gaucho περνάει στους ιστούς των φυτών και καταλήγει πιθανότατα στους καρπούς τους, άρα και στο πιάτο μας. Καταλήγει όμως και στους ανθούς των φυτών, με αποτέλεσμα να βλάπτει τον εγκέφαλο των μελισσών όταν αυτές επισκέπτονται τα άνθη , αποπροσανατολίζονται  και δεν επιστρέφουν ποτέ στις κυψέλες τους.

Αντιλαμβάνομαι ότι η ΟΜΣΕ αδυνατεί να συγκεντρώσει όλες αυτές τις  έρευνες που ζητάει το υπουργείο.

Οι προτάσεις μου λοιπόν είναι οι εξής:

Κατ’ αρχήν η ΟΜΣΕ πρέπει να αναζητήσει συμμάχους για αυτή την υπόθεση που μπορεί να στρατευτούν μαζί της και να την βοηθήσουν.

Η μελισσοκομία είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης στο πρόβλημα αυτό, και η μέλισσα το τελευταίο θύμα.

Από τη στιγμή που γνωρίζουμε η έστω υποψιαζόμαστε ότι ο Καούτσος περνάει και στα τρόφιμα μέσω του καρπού του καλαμποκιού, του σιταριού κ.τ.λ, είναι επικίνδυνος για τον άνθρωπο, πιθανόν και για τα ζώα που τρέφονται με τέτοιες τροφές. Η ΟΜΣΕ λοιπόν θα πρέπει να ζητήσει βοήθεια από όποιον έχει συμφέροντα να κάνει την έρευνα για το Καούτσο.

Αν υπάρχουν έρευνες στο εξωτερικό, (που σίγουρα θα υπάρχουν από τη στιγμή που απαγορεύτηκε στην Γαλλία) θα πρέπει να τις αναζητήσει πρώτα εκεί.

Πρέπει να ζητήσει την βοήθεια του ΕΦΕΤ προκειμένου να ερευνηθεί αν τα νεονικοτινοειδή αφήνουν υπολείμματα σε τροφές που έχουν σχέση και με τον άνθρωπο.

Πρέπει να δώσει δημοσιότητα στο πρόβλημα. Να στείλει το θέμα στα ΜΜΕ τα οποία μπορούν να το αναδείξουν σίγουρα.
Έτσι, αν απαγορευτεί η χρήση των νεονικοτινοειδών, θα ωφεληθεί μαζί με τον άνθρωπο και η μέλισσα.
Είναι δύσκολη υπόθεση και χρειάζεται επίπονη προσπάθεια και ικανούς ανθρώπους με θέληση και σιδερένια πυγμή, για να ξετρυπώσουν κάθε δύναμη που μπορεί να βοηθήσει.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε με μια απλή επιστολή προς το υπουργείο να ελπίζουμε σε επίλυση.

Φυσικά μια χαλαρή προσπάθεια η επιστολή μόνο και μόνο για τα μάτια των μελισσοκόμων δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μάχη κατά του Καούτσο και άλλων ύποπτων φυτοφαρμάκων.




Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

Εκχέρσώσεις Θυμαριών - Καταγγελία.

Καταγγελία για εκχέρσωση μεγάλης δασικής έκτασης γεμάτης θυμάρια και άγρια βλάστηση έκαναν οι μελισσοκομικοί σύλλογοι της περιοχής Αλιάρτου - Θήβας-Δομβραινας και Βαγιών στο υπουργείο. 

Ζητούν την συμπαράσταση όλων των μελισσοκόμων και την αναδημοσίευση της παρακάτω επιστολής που κοινοποιήθηκε ήδη στις αρμόδιες αρχές, για να προστατευθεί το οικοσύστημα και να διατηρηθεί η σπάνια μελισσοκομική χλωρίδα της περιοχής.

Το θυμάρι βρίσκεται υπό διωγμό.   Προφανώς κάποιοι  κρατικοί λαδωμένοι ανεγκέφαλοι, ως "οικοσύστημα" 
αναγνωρίζουν μόνον τα πεύκα και τα έλατα. Αλήθεια οι "οικολόγοι" πού βρίσκονται τέτοιες στιγμές;
Φωτό από Γιάννης Κόλλιας.


Δομβραίνα 25 Ιανουαρίου 2011
ΠΡΟΣ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
ΑΘΗΝΑ
ΚΟΙΝ:
1.-ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ - ΑΘΗΝΑ
2.- ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΑΔΑΣ - ΛΑΜΙΑ
3.- ΔΗΜΟ ΘΗΒΑΙΩΝ - ΘΗΒΑ
4.- ΔΑΣΑΡΧΕΙΟ ΘΗΒΩΝ – ΘΗΒΑ
5.- ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΕΛ/ΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΛΑΡΙΣΑ
6.- Κον ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΘΗΒΩΝ - ΘΗΒΑ

ΘΕΜΑ: Καταγγελία για εκχέρσωση δασικής έκτασης κατάφυτης με θυμάρια. ΣΧΕΤ.:

α) Υπ' αριθμ. 98017/8596από 01/12/2010 έγγραφο της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος /Διεύθυνση Σχεδιασμού και Ανάπτυξης/ Τμήμα Διαχείρισης Υδατικών Πόρων.
β) Υπ'αριθμ 4118 από 18-11-2010 έγγραφο της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος /Γενική Διεύθυνση Περιφέρειας/Διεύθυνση Δασών.
γ) Β.Δ. της 9/30 Ιουνίου 1938, «Περί απαγορεύσεως κοπής και εκριζώσεως των εις τα γένη θύμος και θύμβρα υπαγομένων φυτών»

Κύριε Υπουργέ Σας γνωρίζουμε - καταγγέλλουμε τα παρακάτω:
1.Δυνάμει της ανωτέρω (α) σχετικής χορηγήθηκε στην εταιρεία «ΡΗΟΤΟΝ DYNAMICS ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ με δ.τ. ΡΗΡΤΟΝ DYNAMICS ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ Α.Ε.» άδεια εγκατάστασης φωτοβολταϊκού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (Φ/Β) ισχύος 1,997 MWp σε δημόσια δασική έκταση στη θέση «Μπορδόσα» του Δ.Δ. Δομβραίνας του Πρώην Καποδιστριακού Δήμου Θίσβης και νυν Δήμου Θηβαίων του Νομού Βοιωτίας.

2.Προ λίγων ημερών διαπιστώσαμε ότι η εν λόγω εταιρεία δυνάμει της αναφερόμενης άδειας άρχισε με μηχανήματα να διαμορφώνει την αναφερόμενη περιοχή ξεριζώνοντας τα υπάρχοντα θυμάρια και την λοιπή βλάστηση, αν και τούτο (εκρίζωση κλπ θυμαριού), απαγορεύεται από την (γ) σχετική.

Πέραν της ανωτέρω απαγόρευσης η εν λόγω εταιρεία δεν συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις της που προβλέπονται από την (α) σχετική (ενότητα Β. ΓΕΝΙΚΟΙ ΟΡΟΙ παρ.1) σε συνδυασμό με την παρ.3.3 της (β) σχετικής. Ήτοι: Ο φορέας της κατασκευής δεν μεριμνά για την πλήρη απομάκρυνση των πλεοναζόντων προϊόντων εκσκαφής σε θέσεις μη δασικές, ως προβλέπεται, αλλά τα εναποθέτει σε δασική έκταση δίπλα από την δασική έκταση που καταστρέφει μεγαλώνοντας έτσι την γενόμενη καταστροφή , αδιαφορώντας ούτω και για τους περιβαλλοντολογικούς όρους που έχουν τεθεί.

3.Η έκταση που έχει καταστρέψει μέχρι σήμερα δυνάμει της ανωτέρω (α) σχετικής άδειας είναι περίπου 75 - 80 στρέμματα, όμως αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλες εκχερσώσεις που το μέγεθος της καταστροφής θα ανέλθει, σύμφωνα με πληροφορίες, στα 2.500 στρέμματα. Οι πληροφορίες τούτες επιβεβαιώνονται και από το γεγονός ότι η εν λόγω εταιρεία το παραγόμενο προϊόν της (ρεύμα) δεν θα το μεταφέρει με τις υπάρχουσες γραμμές μεταφοράς ρεύματος ,αλλό όπως προκύπτει από την (β) σχετική ,παρ.2.2γ θα κατασκευάσει ιδιόκτητη γραμμή μεταφοράς μήκους 27.252 μ.

4.Σύμφωνα με πληροφορίες οι τοπικές αρχές είχανε γνωμοδοτήσει αρνητικά αλλά παρά ταύτα η περιφέρεια αδιαφόρησε και χορήγησε την «άδεια» για την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος του τόπου μας.

5.Με το εν λόγω έργο, αν επιτρέψετε να ολοκληρωθεί, η λιγοστή σπάνια και προστατευόμενη από τον νόμο βλάστηση (θυμάρια) θα καταστραφεί. Ο τόπος μας θα ερημοποιηθεί τελείως και οι μελισσοκόμοι και λοιποί αγρότες της περιοχής θα γίνουν μετανάστες στον τόπο τους.

6.Ως νομοταγείς πολίτες μιας Δημοκρατικής χώρας, πιστεύουμε ότι θα τύχουμε κατανοήσεως ,θα παρέμβειτε δυναμικά και θα σταματήσετε την καταστροφή που συντελείτε από την αναφερόμενη εταιρεία με τις τυπικά νομότυπες άδειες, αλλά κατ, ουσία παράτυπες, για να μην αναγκασθούμε εμείς οι απλοί πολίτες να διεκδικήσουμε μόνοι μας το δίκιο που μας πνίγει, αφού ενέργειες σαν και αυτές, αυτής της εταιρείας, μας οδηγούν στον μαρασμό και τελικά στον αφανισμό.

7.Οι υπηρεσίες προς τις οποίες κοινοποιείται παρακαλούνται για τις κατ αρμοδιότητα ενέργειες των. Ειδικότερα ο Δήμος Θηβαίων παρακαλείται για την άσκηση των ενδίκων μέσων προκειμένου ακυρωθούνε οι χορηγηθείσες άδειες.

Μετά τιμής
Οι καταγγέλλοντες
1.- Σεραφείμ Γκίκας
Προσ. Πρόεδρος Μελ/κου Συλλόγου, Δομβραίνας
2.- Δημήτρης Πουμελιώτης
Πρόεδρος Μελ/κου Συν/σμού, Θηβών
3.- Κων/νος Γκίκας
Πρόεδρος Μελ/κου Συλλόγου, Βαγιών
4.- Ιουλία Καταλειφού
Πρόεδρος Συλλόγου Μελ/μων και φίλων της μέλισσας, Αλιάρτου

Ποιος θα μας σώσει από τις μπουλντόζες της "Πράσινης Ανάπτυξης";

Μακάρι να γίνει κάτι, αλλά δεν νομίζω οτι το κράτος θα σταματήσει τις μπουλντόζες των εργολάβων την δήθεν "πράσινης" ανάπτυξης. Αυτά είναι συμφωνημένα και τελειωμένα από καιρό.  Μόνον εσείς οι κάτοικοι της περιοχής (μαζί με τον μελισσοκομικό κόσμο)  μπορείτε να φέρετε αποτελεσματική αντίσταση. 
Να γίνει δηλαδή  αυτό που λέμε: "της Κερατέας". 
Μόνον έτσι!