Επιστολή του μ/σ αν. Αττικής "ο Κηφήνας" στο ΔΣ της ΟΜΣΕ για το θέμα της απαγόρευσης στο όρος Φαρμακάς της Αργολίδος.

Ο σύλλογός μας έστειλε ηλεκτρονική επιστολή στο ΔΣ της ΟΜΣΕ για το θέμα της απαγόρευσης στο όρος Φαρμακάς της Αργολίδος.

Παραθέτω κείμενο και εικόνα του εγγράφου.

Τονίζω ότι πρέπει να αντιδράσουμε άμεσα αν δεν θέλουμε σε λίγο να ξεφυτρώνουν απαγορεύσεις σαν μανιτάρια και σε άλλα μέρη της Ελλάδας από διάφορους "συντονιστές".

========================

Προς το ΔΣ της Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος.

Αγαπητοί συνάδελφοι στις 19 Ιουνίου 2020 αναρτήθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η υπ αριθμόν 86670 Δασική Απαγορευτική Ρυθμιστική Διάταξη τοποθέτησης μελισσοσμηνών στο δασικό σύμπλεγμα Φάρμακα Δήμου Άργους- Μυκηνών, από τον Συντονιστής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου-Δυτικής Ελλάδας-Ιονίου κ. Νικόλαο Παπαθεοδώρου. Η απόφαση υπάρχει εδώ https://dasarxeio.com/wp-content/uploads/2020/06/86670_2020.pdf?fbclid=IwAR0MARJkKsKw6V2-AXoaVvb0IKJ0lQNKbdO-vOLaMa2vTj-wwVr71DrutZQ

Επειδή η απόφαση αυτή που απαγορεύει παντελώς την τοποθέτηση μελισσιών σε περιοχή υψηλού μελισσοκομικού ενδιαφέροντος, σε μία από τις ελάχιστες περιοχές που παράγεται το μοναδικό στον κόσμο μέλι ελάτου Βανίλια, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το άρθρο 22 του νόμου 4856/1930 (ΦΕΚ 316/Α/16/9/1930) που απαγορεύει στις αρμόδιες υπηρεσίες να απαγορεύσουν στους μελισσοκόμους την τοποθέτηση μελισσιών κατά την εποχή της άνθισης (μελιτοφορίας) ….

επειδή η απόφαση αυτή απαγορεύει στην υπόλοιπη περιοχή την τοποθέτηση μελισσιών 50 μέτρα από δασικούς δρόμους και 200 μέτρα από εξωκλήσια, μονές, πυροφυλάκια, δεξαμενές νερού κλπ, και κατ αυτόν τον τρόπο καθιστά αδύνατη την τοποθέτηση μελισσιών στην περιοχή ….

επειδή από τα παραπάνω γίνεται κατανοητό ότι η απόφαση αυτή στραγγαλίζει οικονομικά πολλούς μελισσοκόμους και στερεί έσοδα από το κράτος…

επειδή η απόφαση αυτή μπορεί να πυροδοτήσει μία σειρά από παρόμοιες απαγορεύσεις σε ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια, αν μιμηθούν τον κ. Παπαθεοδώρου και άλλοι Συντονιστές …

επειδή ο κ. Παπαθεοδώρου πριν την έκδοση της απόφασής του, αγνόησε επιδεικτικά τους μελισσοκόμους αφού δεν μας κάλεσε σε συζήτηση …

σας καλούμε να ενεργήσετε άμεσα προκειμένου να αναθέσετε σε δικηγόρο με εμπειρία στο Διοικητικό Δίκαιο την κατάθεση αίτησης για την ακύρωση της εν λόγω απόφασης ως ότου ο κ. Παπαθεοδώρου καλέσει σε συζήτηση τους μελισσοκόμους και όλους τους ενδιαφερομένους προκειμένου να βρεθεί λύση στο θέμα. Επίσης να ενημερώσετε τα υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Εσωτερικών για το πρόβλημα που δημιουργεί στους μελισσοκόμους η εν λόγω παράνομη απαγορευτική απόφαση, και για την απαράδεκτη συμπεριφορά του κ. Παπαθεοδώρου να μας αγνοήσει επιδεικτικά.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς για το ΔΣ του μελισσοκομικού συλλόγου αν. Αττικής ο Κηφήνας

Εκδίωξη μελισσοκόμων από την περιοχή του Ελικώνος.

Επιστολή που έστειλα σήμερα στο δασαρχείο Λιβαδειάς για την εκδίωξη μελισσοκόμων από την περιοχή του Ελικώνα.

Προς:  Δασαρχείο Λιβαδειάς, Κάδμου 11, 32100, ΛΙΒΑΔΕΙΑ 

Από:  Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος, xxxxxxxxxxxxxxxxxx.

Θέμα : Εκδίωξη μελισσοκόμων από την περιοχή του Ελικώνος.

  Με έκπληξη πληροφορήθηκα ότι εχθές  11/6/2020 δασικοί υπάλληλοι του δασαρχείου Λιβαδειάς απαίτησαν από μελισσοκόμους στην περιοχή του Ελικώνος, να απομακρύνουν τα μελίσσια τους με την αιτιολογία ότι η τοποθέτηση των κυψελών δεν πληροί τον νόμο που ορίζει την απόσταση των 25 μέτρων από δημόσια οδό.  

  Γνωρίζω ότι το 2008 εκδόθηκε η αγρονομική διάταξη ΦΕΚ 1501/Β΄ που όριζε την τοποθέτηση μελισσιών στην ύπαιθρο, σε 25 μέτρα από «αγροτικούς δρόμους και οδούς»,  η οποία όμως αμέσως ένα χρόνο μετά καταργήθηκε με την τροποποίηση της 1011/4/3στ/22-4-2009 απόφασης.   Προφανώς υποθέτω ότι ο νομοθέτης αντιλήφθηκε πως η απόσταση των 25 μέτρων  ήταν κάτι το παράλογο και ανέφικτο, και θα καθιστούσε παράνομους το 90% των μελισσοκόμων, γι αυτό και σοφότατα κατάργησε αυτό το μέτρο.

  Έτσι σήμερα η απόσταση κυψελών από «δημόσιους δρόμους» ορίζεται από  το άρθρο 7 του  νόμου  6238/1934 (ΦΕΚ 265/Α/14-8-1934), που βρίσκεται ακόμα σε ισχύ, και μεταξύ άλλων, ορίζει  την υποχρέωση των μελισσοκόμων να τοποθετούν  τις κυψέλες τους σε απόσταση 25 μέτρων  από δημόσιες οδούς και 30 μέτρων από οικίες. Αλλά αν προσέξετε θα αντιληφθείτε  ότι αναφέρεται ξεκάθαρα σε κατοικημένες περιοχές και όχι σε δάση και αγρούς.  Δηλαδή ο μελισσοκόμος υποχρεούται να τηρεί την απόσταση των 25 μέτρων μόνον όταν τοποθετεί μελίσσια μέσα σε πόλεις και χωριά.  Όχι σε δάση και αγρούς.

  Επειδή πιστεύω ότι η εκδίωξη των μελισσοκόμων από μη κατοικημένες περιοχές (δασικές και αγροτικές)  με την  αιτιολογία ότι δεν τηρούν την απόσταση των 25 μέτρων από δημόσιες οδούς, οφείλεται σε παρανόηση, δηλαδή οι δασικοί υπάλληλοι  συνεχίζουν ακόμα  να εφαρμόζουν έναν νόμο που έχει καταργηθεί πριν από ένδεκα χρόνια, αιτούμαι  να εξετάσετε το θέμα και να με πληροφορήσετε εγγράφως με email μέσα στο προβλεπόμενο χρονικό διάστημα που ορίζει ο νόμος,  για το πως νομιμοποιούνται οι δασικοί υπάλληλοι να απαιτούν από τους μελισσοκόμους την απόσταση των 25 μέτρων από δημόσιες οδούς που ΔΕΝ βρίσκονται μέσα σε κατοικημένη περιοχή, και μάλιστα να τους απειλούν με μηνύσεις.  

Παρακαλώ το αίτημά μου  να καταχωρηθεί στο πρωτόκολλο της υπηρεσίας σας.

Με τιμή, Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος (email: ixnilatis33@gmail.com)

Θέμα: Πάρ’ τα μελίσσια σου από δώ

Στην εικόνα βλέπετε μία επιστολή που έστειλε ο δήμος Στυλίδας σε συνάδελφο.  Διαβάστε την.

Αλήθεια, από πότε είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε την άδεια του κάθε δήμου;  

Αγαπητοί συνάδελφοι, κάθε τόσο συμβαίνει σε κάποιους από εμάς να βρίσκονται υπό διωγμό άδικα και παράνομα από κρατικά όργανα και αρχές που δεν έχουν ενδιαφερθεί να πληροφορηθούν για την ισχύουσα νομοθεσία.  Δεν είναι δυνατόν η μελισσοκομία να βρίσκεται υπό διωγμό.

Το κείμενο αμέσως παρακάτω  είναι μία απάντηση  για τέτοιες περιπτώσεις. Κρατήστε το μήπως κάποτε σας χρειαστεί.
=======================================================

Προς τον Δήμο τάδε

Υπόψιν  κ τάδε κλπ…  

Σύμφωνα με την από (ημερομηνία/αρ.πρ. ) επιστολή σας, μου ζητήσατε την απομάκρυνση των μελισσοσμηνών από δημοτικό/κοινοτικό χώρο της περιοχής του Δήμου σας

Ο νόμος 4856/1930, άρθρα  17 ως και 23 "Περι μέτρων ενίσχυσης της γεωργικής παραγωγής και τινών ειδικών κλάδων αυτής"  αναφέρεται στον κλάδο της μελισσοκομίας, λόγω της σπουδαιότητάς του και ρυθμίζει μέχρι και σήμερα τα θέματα τοποθέτησης μελισσιών.  Ειδικότερα στο άρθρο 22 του παραπάνω νόμου, τονίζεται ότι καμία υπηρεσία δεν μπορεί να απαγορεύσει την τοποθέτηση των μελισσιών εντός δημοσίων, δημοτικών και κοινοτικών γαιών κατά την περίοδο της ανθοφορίας , εφόσον τηρούνται οι σχετικές αποστάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 του νόμου 6238/1934.

Οι δύο αυτοί θεμελιώδεις για την μελισσοκομία νόμοι, εξακολουθούν να ισχύουν και επομένως η μελισσοκομία προστατεύεται ως δραστηριότητα η οποία έχει καθοριστικό ρόλο στην παραγωγή τροφής, αφού οι μέλισσες είναι ο βασικός επικονιαστής των καλλιεργειών και του οικοσυστήματος.

Επειδή με την επιστολή σας αυτή αντιβαίνετε στην εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας και προσπαθείτε να περιορίσετε αφενός τα δικαιώματα των μελισσοκόμων  και αφετέρου την επικονίαση καλλιεργειών και οικοσυστήματος, σας ζητώ να ανακαλέσετε  άμεσα και εγγράφως την σχετική επιστολή σας. 

Απόσταση μεταξύ μελισσοκομείων

Λάβαμε το παρακάτω email:

Καλησπερα, εχω ενα μεγαλο προβλημα. Ειμαι νεος επαγγελματιας μελισσοκομος και μολις ηρθε και εγκατασταθηκε κοντα μου (στο χωραφι του γειτωνα) ενας παλιος μελισσοκομος που εχει παρα πολλες κυψελες - μελισσες. Η περιοχη μου εχει μεγαλη ανθοφορία και γιαυτο ειναι περιζήτητη. Επεσε ραγδαια η παραγωγη μου και σκεφτομαι να τα παρατησω,αφου δεν υπαρχει καμια αλλη τοποθεσια καλυτερη απο αυτη μιας και ειναι και το δικο μου σπιτι διπλα. Τι να κανω? Ευχαριστω πολυ - schoinae@gmail.com

Δεν είστε ο μόνος που αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα. Δυστυχώς (ή ευτυχώς) δεν υπάρχει νομοθεσία που να ρυθμίζει τις αποστάσεις μεταξύ μελισσοκομείων.  Όταν ένα μελισσοκομείο βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 80 μέτρων από ένα άλλο, και η περιοχή δεν έχει ανάγλυφο, δηλαδή δεν έχει λόφους, δρόμους, δένδρα και ότι μπορεί να "σημαδεύει" έναν τόπο, παρατηρείται η παραπλάνηση των μελισσών, όπου το δυνατό μελισσοκομείο "τρώει" το αδύνατο. 

Στην παραπάνω περίπτωση, αν η απόσταση του άλλου μελισσοκομείου είναι τόσο κοντά στο δικό σας που να υπάρχει παραπλάνηση, μπορείτε να επικαλεστείτε (και πρέπει να το αποδείξετε) πτώση της παραγωγής σας λόγω παραπλάνησης (κλοπή ζωικού κεφαλαίου).  Παράδειγμα: αν δίπλα στο σπίτι σας δημιουργηθεί νόμιμα ένα σχολείο, λόγω της ενόχλησης η αξία του ακινήτου σας θα μειωθεί. Παρόλο που το σχολείο είναι νόμιμο, έχετε δικαίωμα να απαιτήσετε αποζημίωση, και αν το χειριστείτε έξυπνα θα την πάρετε. 

Στην περίπτωσή σας όμως θα εμπλακείτε σε έναν δικαστικό αγώνα και πρέπει να έχετε καλό δικηγόρο και υπομονή. 

Αν η περιοχή έχει ανάγλυφο, δηλαδή μεταξύ των δύο μελισσοκομείων υπάρχουν δένδρα, δρόμοι κλπ,  είτε η απόσταση του άλλου μελισσοκομείου είναι μεγαλύτερη των 80 μέτρων, τότε πιθανότατα η πτώση της παραγωγής σας δεν οφείλεται στην παραπλάνηση. Οφείλεται είτε στην πτώση της ροής του νέκταρος, είτε στην μελισσοχωρητικότητα της περιοχής. 

Δεν μπορείτε όμως να απαιτήσετε ότι το νέκταρ της ανθοφορίας της περιοχής είναι δικό σας. Έχουν και οι άλλοι μελισσοκόμοι  δικαίωμα να ζήσουν.  Δεν μπορείτε να έχετε την ανθοφορία μίας περιοχής δική σας, όπως και ένας έμπορος δεν μπορεί να απαιτήσει να κλείσουν τα άλλα καταστήματα για να έχει την αγορά δική του. 

 Πάνω στο συγκεκριμένο θέμα έχουν γίνει και γίνονται καθημερινά πολλές συγκρούσεις μεταξύ μελισσοκόμων, και λόγω της οικονομικής κρίσης πολλοί στρέφονται στην μελισσοκομία, και το πρόβλημα διαρκώς θα γίνεται εντονότερο.  Όλοι μελισσοκόμοι θα θέλαμε να είχαμε μία περιοχή δική μας, αλλά αυτό δεν γίνεται. 

Σίγουρα αυτός δεν είναι λόγος να παρατήσετε τη μελισσοκομία, απλά με κάποιο τρόπο θα προσαρμοστείτε στα δεδομένα. 

Αυτή είναι η άποψή μου βάσει των γνώσεων που έχω. Περιμένω όμως στα σχόλια και τις απόψεις των άλλων συναδέλφων.
Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος. 

Ημερίδα της 19 Μαΐου 2018

Προσοχή, μας ενδιαφέρει!

Ημερίδα της 19 Μαΐου 2018 της Ελληνικής Εταιρείας Μελισσοκομίας – Σηροτροφίας

 στο αμφιθέατρο του Ινστ. Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων, ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, στο πάρκο των Ιλισίων.

Στην ημερίδα οι μελισσοκόμοι μπορούμε να κάνουμε παρεμβάσεις, τουλάχιστον όσον αφορά στο πρόβλημα πρόσβασης των μελισσοκόμων στα δάση, όπου τώρα τελευταία τα δασαρχεία, παρερμηνεύοντας την ισχύουσα νομοθεσία, μας απαγορεύουν την τοποθέτηση κυψελών στους δασικούς δρόμους (έπεσαν και πρόστιμα).

Επίσης για την απαγόρευση πρόσβασης σε δάση από διαφόρους αυτόκλητους «Συνδέσμους» για την προστασία των δασών της περιοχής τους, που φράζουν τους δασικούς δρόμους με μπάρες.

Η παρουσία πολλών μελισσοκόμων και μελισσοκομικών συλλόγων είναι απαραίτητη.  Πρέπει να δείξουμε ότι οι μελισσοκόμοι ενδιαφερόμαστε ενεργά.  Πρέπει να είμαστε εκεί, τόσο ως μεμονωμένοι μελισσοκόμοι όσο και ως σύλλογοι.

Ανακοινώστε το στους συλλόγους σας, και ελάτε στην ημερίδα με έγγραφες προτάσεις. 

Περί της τοποθέτησης μελισσοσμηνών σε δημόσια έκταση.

Το πρόβλημα είναι γνωστό σε όλους τους μελισσοκόμους, γι αυτό και τα το αναφέρω δίχως λεπτομέρειες.

Υπάρχουν στην δημόσια ύπαιθρο πολλές άδειες και παλιές  παρατημένες «κυψέλες – σημάδια»  που τοποθετήθηκαν εκεί κάποτε στο παρελθόν, για να δηλώσουν ότι σε αυτό το σημείο κάποιος μελισσοκόμος θα τοποθετήσει μελίσσια την εποχή της ανθοφορίας.  Αυτές οι κυψέλες έμειναν εκεί παρατημένες για χρόνια, δίχως πλέον ο συγκεκριμένος μελισσοκόμος να ενδιαφέρετε για το μέρος, ίσως ακόμα και να μην βρίσκεται εν ζωή, με αποτέλεσμα οι άλλοι μελισσοκόμοι  που σέβονται τον θεσμό της «κυψέλης – σημάδι», να μην μπορούν να τοποθετήσουν εκεί τις δικές τους κυψέλες.

Το πρόβλημα έχει συζητηθεί αρκετά στο διαδίκτυο και στις μελισσοκομικές ομάδες του facebook όπου ειπώθηκαν διάφορες απόψεις. Ένας συνάδελφος λοιπόν κατάφερε να συνοψίσει όλες τις λογικές απόψεις σε μία πρόταση, με την οποία εγώ προσωπικά συμφωνώ και θα την θέσω σε ψηφοφορία στην ετήσια Γενική Συνέλευση του μελισσοκομικού μου συλλόγου, όπως είναι επαναδιατυπωμένη παρακάτω: 

Η πρόταση

Να τεθεί από τους εκπροσώπους του συλλόγου μας στην ΓΣ της ΟΜΣΕ η παρακάτω πρόταση, ώστε αυτή (αυτούσια ή τροποποιημένη σύμφωνα με την βούληση της ΓΣ της ΟΜΣΕ) να αποτελέσει άγραφο νόμο και κοινή πρακτική των χρηστών ηθών των μελισσοκόμων.

Αν ο μελισσοκόμος που ψάχνει μέρος σε δημόσια ύπαιθρο, για να τοποθετήσει τα μελίσσια του κατά την διάρκεια της ανθοφορίας, βρει:

1.- Άδεια κυψέλη παλιά και σάπια που δεν αναγράφει το τηλέφωνο και τα στοιχεία του μελισσοκόμου.  Θεωρείται άκυρη.

Εκεί ο ενδιαφερόμενος μελισσοκόμος μπορεί να τοποθετήσει τις δικές του κυψέλες δίχως δεύτερη κουβέντα και δίχως να μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς.

2.- Άδεια παλιά κυψέλη, όμως καλοβαμμένη και φροντισμένη, που αναγράφει εμφανέστατα το τηλέφωνο ή και τα στοιχεία του κατόχου.  Θεωρείται ισχύουσα. 

Αν όμως κάποιος συνάδελφος έχει αμφιβολίες, και υποψιάζεται ότι ίσως  είναι  παρατημένη, μπορεί να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον κάτοχο της κυψέλης και να συνεννοηθεί.  Αλλά δεν θα τοποθετήσει εκεί δικές του κυψέλες, αν πρώτα δεν συνεννοηθεί τηλεφωνικά.

3.- Κυψέλη που έχει μέσα ζωντανό μελίσσι και αναγράφει τηλέφωνο ή και τα στοιχεία του κατόχου.  Θεωρείται ισχύουσα. 

Αν για κάποιον λόγο δίνει την εντύπωση ότι έχει παρατηθεί εκεί, ο ενδιαφερόμενος μπορεί και πάλι να επικοινωνήσει με τον κάτοχο και να συνεννοηθεί. 

Οι μελισσοκομικοί σύλλογοι έχουν το δικαίωμα αλλά και την ηθική υποχρέωση (όχι νομική υποχρέωση), μετά από δική τους ανακοίνωση, να καθαρίζουν την περιοχή τους από τις παρατημένες κυψέλης που δεν αναγράφουν εμφανώς τον τηλεφωνικό αριθμό του κατόχου. 

4.- Κυψέλη με ζωντανό μελίσσι, δίχως να  αναγράφει τηλέφωνο ή και τα στοιχεία του κατόχου.

Αν δίνει την εντύπωση της παρατημένης, ο ενδιαφερόμενος για τον τόπο μελισσοκόμος να ενεργήσει για επικοινωνία με τον κάτοχο μέσω του μελισσοκομικού συλλόγου της περιοχής, είτε του δικού του.   Αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να την απομακρύνει με δική του πρωτοβουλία και να τοποθετήσει εκεί δικές του κυψέλες.  Πάντως, βάσει νόμου η κυψέλη που είναι τοποθετημένη στην ύπαιθρο υποχρεούται να αναγράφει τηλέφωνο.

Το παρόν κείμενο αφού εγκριθεί αυτούσιο ή τροποποιημένο από την  ΓΣ του συλλόγου μας, και κατόπιν της ΓΣ της ΟΜΣΕ, αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ΟΜΣΕ  και δημοσιευτεί στο περιοδικό Μελισσοκομικό Βήμα, θα δηλώνει την βούληση του μελισσοκομικού κόσμου της χώρας ως προς τον θεσμό της «κυψέλης σημάδι» και θα θεωρείται  μέρος των χρηστών ηθών και της κοινής  πρακτικής των μελισσοκόμων.  

Παρακάτω εξηγώ τους λόγους:

Μία κυψέλη με ζωντανό μελίσσι δείχνει στο μέγιστο βαθμό ότι ο κάτοχός της ενδιαφέρεται σοβαρότατα για εκείνο το σημείο.  Αυτό δεν σημαίνει ότι θα τα τοποθετήσει εκεί οπωσδήποτε, αφού ο τόπος μπορεί να μην δώσει εκείνη τη χρονιά, ή πχ έπιασε μέρος στα έλατα, αλλά ταυτόχρονα έδωσαν καλά και τα θυμάρια, και έτσι την τελευταία στιγμή άλλαξε γνώμη, ή ακόμα και από ασθένεια ή άλλη ανωτέρα βία…

Μία άδεια κυψέλη με τηλέφωνο μπορεί να είναι και παρατημένη. Πχ πήγε κάποιος μελισσοκόμος σε κείνη την περιοχή και έπιασε μέρος, όμως για κάποιον λόγο δεν μετέφερε εκεί μελίσσια, και δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ ξανά για αυτό το μέρος.  Κατά τον ίδιο τρόπο μπορεί να είναι παρατημένη και μία κυψέλη με ζωντανό μελίσσι. Αυτά όμως  μπορούν να εξακριβωθούν  με ένα τηλεφώνημα.

Όταν λέμε να αναγράφει τηλέφωνο εμφανώς … προσέξτε να είναι καλά γραμμένο με μπογιά. Ένα τηλέφωνο γραμμένο με μαρκαδόρο, μπορεί μετά από 15 ημέρες, δύο βροχές και δύο ζέστες, να μην φαίνεται καλά.  Μπορεί να  θεωρηθεί παρατημένη!  Εγώ πλέον χρησιμοποιώ στένσιλ με σπρέι μπογιάς.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, σε ένα μελισσοκομείο πρέπει ένας ικανός αριθμός κυψελών να αναγράφει το τηλέφωνο του κατόχου.  Όταν λοιπόν τοποθετούμε στην ύπαιθρο μόνον μία κυψέλη, είναι αυτή η μία που θα πρέπει να αναγράφει το τηλέφωνό μας, αφού δεν υπάρχει άλλη.

Μία παρατημένη σάπια παλιά κυψέλη, δίχως τηλέφωνο και στοιχεία, που δεν σέβεται κανέναν, …  δεν χρειάζεται να το σχολιάσει κανείς.  Δεν ισχύει.

Ερωτήσεις:

-          Γιατί να μην βάζουμε αποκλειστικά και μόνον  ζωντανά μελίσσια ως σημάδια;

           Διότι αυτό δεν είναι εφικτό σε όλους τους μελισσοκόμους, ούτε σε όλους τους τόπους (αρκούδες)  Μπορεί το μελίσσι να κλαπεί, και μένοντας ο τόπος δίχως σημάδι, να τοποθετήσει μελίσσια κάποιος άλλος μελισσοκόμος  .   Όταν εσύ που είχες αφήσει το σημάδι φτάσεις εκεί την νύκτα φορτωμένος με μελίσσια, θα βρείς στον χώρο τις  κυψέλες του άλλου μελισσοκόμου.   Ενώ μία παλιά σάπια κυψέλη δίχως μελίσσι, είναι άχρηστη, και υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες να την κλέψουν. 

Επίσης θα υπάρξουν και πολλά παρατημένα ζωντανά μελίσσια, που θα γίνουν εστίες μόλυνσης.

-          Αν πετάξω άδεια κυψέλη με τηλέφωνο, και βάλω  ζωντανό μελίσσι, παίρνω το μέρος;

          Όχι, και επιπλέον πάς γυρεύοντας για άγριο καυγά, και θα υποχρεωθείς να τα πάρεις από εκεί άρον - άρον.   Δεν είναι συμφέρον σου να κάνεις κάτι τέτοιο.  Βρες ένα άλλο μέρος να είσαι ήσυχος.

-          Γιατί η άδεια κυψέλη που αναγράφει τηλέφωνο πρέπει να είναι φρεσκοβαμμένη και φροντισμένη;

          Διότι αν είναι σε κακό χάλι, όλοι όσοι ψάχνουν μέρος θα την θεωρούν παρατημένη - ανενεργή, και θα σε παίρνουν διαρκώς τηλέφωνο να σε ενοχλούν, ή μπορεί ακόμα και να την πετάξουν.   Ακόμα και αν είναι παλιά και σάπια, είναι όμως φρεσκοβαμμένη  και με τηλέφωνο, δεν δίνει την εντύπωση της παρατημένης. και δεν θα σε ενοχλούν διαρκώς τηλεφωνικά.

-    Δεν υπάρχει κανένας νόμος που να λέει ότι πρέπει να να βάζω κυψέλη με τηλέφωνο ή ζωντανό μελίσσι. Επομένως πώς θα κατηγορηθώ  σε δίκη, αν παραμερίσω τα σημάδια κάποιου άλλου και βάλω τα δικά μου;  Με ποιο νόμο;

     Σωστά, δεν υπάρχει τέτοιος νόμος, αλλά είσαι υποχρεωμένος να ασκείς τα δικαιώματά σου πάντα με καλή πρόθεση, δίχως να δημιουργείς κολλήματα στους άλλους συμπολίτες σου (περι κατάχρησης δικαιώματος).  Έτσι λοιπόν σε κάτι που δεν είναι νομοθετημένο, όμως ανήκει στα χρηστά ήθη και την κοινή πρακτική που αποδέχεται και χρησιμοποιεί η κοινωνία, το δικαστήριο δεν θα σε δικαιώσει, αλλά θα δικαιώσει εκείνον που άσκησε τα χρηστά ήθη. 

     Στην προκειμένη περίπτωση τα χρηστά ήθη λένε ότι αφού γνώριζες ότι εκεί πήγαινε τα μελίσσια του κάποιος άλλος, γιατί έβαλες εκεί τα δικά σου;  Αφού η κυψέλη έγραφε τηλέφωνο γιατί δεν συνεννοήθηκες μαζί του;  Άρα δεν έδειξες καλή πρόθεση.

Τέλος, θέλω να προσέξουμε αυτά τα τρία σημεία: 

1^ον. Η παραπάνω πρόταση λύνει μόνον το κοινό πρόβλημα των επί ετών ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΩΝ κυψελών, για τις οποίες πλέον ο κάτοχος ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ.  Και όχι το πρόβλημα που έχουν κάποιοι, δηλαδή να βρουν μία δικαιολογία  για να βγάλουν από έναν τόπο τον συνάδελφο  που ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ και μάλιστα  πάει τα μελίσσια του εκεί κάθε χρόνο, για να τα βάλουν  οι ίδιοι.  Το τονίζω,  διότι  από τα λεγόμενα πολλών, κατάλαβα ότι αυτό είναι τελικά το πρόβλημά τους, δηλαδή  με πρόσχημα τις παρατημένες ανενεργές κυψέλες, να πετάξουν τις δικές σου που είναι ενεργές για να εκμεταλλευτούν  το μέρος οι ίδιοι. 

2^ον. Η συγκεκριμένη πρόταση δυστυχώς δεν μπορεί να εμποδίσει το φαινόμενο κάποιοι μελισσοκόμοι να πιάνουν πολλά μέρη σε μεγάλη απόσταση γύρω από το μελισσοκομείο τους, για να μην πλησιάζουν άλλοι συνάδελφοι.  Μπορεί να  τοποθετήσει  άδειες κυψέλες με τηλέφωνο, ή ακόμα και μικρά μελίσσια.  Σίγουρα όμως θα ελαττωθεί το φαινόμενο με τις άδειες σάπιες παρατημένες κυψέλες.

3^ον.  Το τρίτο είναι πολύ σοβαρό!  Αυτό που προτείνει το κείμενο πρέπει να μείνει ως θεσμός μεταξύ των μελισσοκόμων, μακριά από κάθε νομοθετική ρύθμιση της πολιτείας.  Εννοώ της  Ελληνικής πολιτείας,  που μας έχει αποδείξει ότι είναι αρτηριοσκληρωτική, δυσκίνητη και πάνω από όλα… θέλει απεγνωσμένα λεφτά!   Μάλιστα όταν μυριστεί λεφτά, παύει να είναι δυσκίνητη και γίνεται ευέλικτη και ευκίνητη σαν ακροβάτης.  Εφευρετικότατη!

Φοβάμαι λοιπόν ότι αν η τοποθέτηση μελισσιών σε δημόσια ύπαιθρο, που τώρα είναι ελεύθερη και δικαίωμά μας, περάσει μέσα από την κρατική ή δημοτική αδειοδότηση, θα μας ζητηθούν ένα σωρό δικαιολογητικά έγγραφα, αιτήσεις, υπεύθυνες δηλώσεις, αναμονή για την αδειοδότηση, χρηματικά παράβολα, ενημερότητες, και ίσως να ανοίξει η όρεξη στους δήμους για να μας ζητούν δικαιώματα, όπως κάνουν με τους κτηνοτρόφους, δηλαδή να πρέπει να πληρώνουμε στους δήμους για να βάλουμε τα μελίσσια στην περιοχή τους.   

Προσοχή μη βγάλουμε τα μάτια μας.  Μακριά από το κράτος ….

Περιμένω τις απόψεις σας.